Archive for ‘Azië’

February 8, 2011

Singapore

by Simeon Visser
Alle foto’s uit Singapore zijn te vinden in dit album.

Met nog een paar uur te gaan voor de terugvlucht naar Nederland schrijf ik deze blogpost over Singapore. Ik heb hier zo’n drie weken kunnen verblijven – met een midweekje in Kuala Lumpur, Maleisië, en ik heb in die tijd veel gezien en gegeten. Singapore is niet zo heel groot dus na een tijdje heb je het wel gezien en dan is de voornaamste bezigheid het uitproberen van de lokale cuisine. Ik heb verbleven in het huis van een huisgenoot uit Melbourne en haar vader heeft me allerlei lokale gerechten gepresenteerd om uit te proberen. De meeste toeristen zullen alleen in de stad rondkijken en niet zo gauw naar de lokale eettentjes gaan. Daar serveren ze toch heel ander eten wat goedkoper is en “Aziatischer” zullen we maar zeggen. In de stad is er ook genoeg te krijgen, daar hoeft de gemiddelde toerist zich geen zorgen over te maken, maar het is toch anders.

Singapore is een land maar ook een stad en het hele land is stedelijk gebied (op een paar plekken na). Er wonen wel miljoenen mensen dus veel mensen wonen in flats en hoogbouw, dat is op de overzichtsfoto’s goed te zien. Je kunt heel gemakkelijk rondreizen met de MRT, een trein/metro-systeem door het hele land en je kunt een digitale kaart kopen die je kunt opladen. Een OV-chipkaart maar dan niet gehackt. Wat vooral opvalt is dat er overal bordjes staan die je vertellen wat je niet mag doen. Zo mag je niet eten en drinken in de trein (ook geen kauwgum) en roken mag ook niet maar er zijn ook bordjes die vertellen dat je niet mag zitten op de roltrap (lijkt me logisch) of dat je mensen eerst moet laten uitstappen voordat je de trein instapt (zou ook logisch moeten zijn…). Dat is ook de cultuur hier: iedereen is het met de overheid eens en de overheid vertelt hen wat ze wel en niet mogen doen.

De timing van mijn bezoek was erg goed (puur geluk) want er was zowel het Hinduïstische Thaipusam-festival en het Chinese Nieuwjaar tijdens mijn verblijf. In beide gevallen was ik in Singapore, hoewel ik bij de Batu Caves in Kuala Lumpur ook de rommel van het Thaipusam-festival daar heb gezien. Er zijn hier veel Boeddhistische en Hinduïstische tempels en het is niet zo moeilijk om ze van elkaar te onderscheiden. Boeddhistische tempels kennen veel rode kleuren terwijl Hinduïstische tempels rijkelijk versierd zijn met goden in een breed kleurenpalet. Het Thaipusam-festival vond plaats in Little India, een wijk in Singapore die zoals de naam al aangeeft lijkt op India. De grootste Boeddhistische tempel die ik bezocht heb staat in Chinatown, de Chinese wijk in Singapore. Hier zijn enkele foto’s van de Boeddhistische tempel en daarna de Hinduïstische tempel:

Dan nu nog enkele foto’s van de Chinese tuinen in Singapore. Er valt niet heel veel aan toe te voegen: de tuin kent allerlei Chinese vormen, planten en bebouwing:

Ik heb niet alle foto’s kunnen uploaden, de foto’s van de Singapore Zoo (+ Night Safari, maar daar geen foto’s van) en Sentosa volgen nog een keer. De foto’s van het Aziatische eten volgen ook nog!

February 3, 2011

Chinees Nieuwjaar 2011

by Simeon Visser

Het Jaar van het Konijn is vandaag op 3 februari 2011 begonnen! Ik heb het Chinese Nieuwjaar in Singapore kunnen meemaken met onder andere een avondmaaltijd op de avond ervoor (2 februari 2011) en na middernacht een bezoek aan een Boeddhistische tempel waar veel Chinezen bidden om geluk en voorspoed voor het nieuwe jaar.

Bij het diner komt de hele familie samen evenals gasten en vrienden. Bij de familie waar ik verbleef bestond het gezelschap uiteindelijk uit 10 personen, inclusief grootmoeder en tantes. Deze wonen overigens ook gewoon in hetzelfde huis want dat komt hier in Azië wel vaker voor. Het diner bestond uit twee gangen: een soort salade en een warme maaltijd waarbij je allerlei voedsel opwarmt in heet water.

Bij de salade werden allerlei wensen uitgesproken voor het nieuwe jaar (denk ik althans, het was in het Chinees dus dat kon ik niet volgen) terwijl de ingrediënten uit aparte bakjes over de salade worden gegooid (zie de foto, je ziet daar de salade en verscheidene bakjes). Vervolgens moet je het eten zo hoog mogelijk in de lucht gooien voor goed geluk. Hoe hoger hoe beter want dat brengt geluk. Niet heel eenvoudig om dat met eetstokjes te doen en daarna zijn ze ook glibberig wat eten lastiger maakt. Op zich kan ik er wel mee eten maar glibberige stokjes maken het een stuk moeilijker.

De gang erna heet “Steamboat” en het bestaat uit heel veel bakjes met voedsel, vooral zeevoedsel, bijvoorbeeld vis, inktvis en garnalen. Je doet deze in het hete water en je wacht totdat ze klaar zijn, een beetje zoals gourmetten dus. Ondertussen praat men over van alles en nog wat – het hoeft niet noodzakelijkerwijs over het nieuwe jaar te zijn. Op de foto’s hieronder zie je de bakjes met eten en de eetstokjes waarmee gegeten wordt. Het hete water heeft ook een smaakje dus je kunt dat ook eten als soep. Het wordt regelmatig weer bijgevuld zodat er genoeg heet water overblijft om het voedsel in te bereiden.


Na middernacht ging een deel van de familie naar een Boeddistische tempel (nabij Bugis station in Singapore) om daar te bidden. Ik was volgens mij de enige westerling dus wel een bijzondere belevenis om dat mee te maken. Er waren veel Chinezen die allemaal in de rij stonden om de tempel in te mogen. Je kunt stokjes kopen die je dan moet aansteken en daarmee ga je dan de tempel in. Ik heb dat zelf niet gedaan want de rituelen zijn mij allemaal niet bekend. Maar je kunt gewoon meelopen en foto’s maken. Voor je de tempel ingaat moet je bidden met de stokjes en je kunt dan de stokjes ergens neerzetten. Sommigen nemen de stokjes ook mee naar huis na het bezoek aan de tempel. Aangezien iedereen met die rokende stokjes staat, is de lucht behoorlijk vol met rook en het prikt ook in je ogen. Je moet er wat voor over hebben; de stokjes gaan de tempel niet in dus daar was de lucht wel ok.


In de tempel staat een beeld waar de mensen voor bidden voor het nieuwe jaar. Er is een gedeelte in de tempel waar je geknield kunt bidden – de schoenen moeten uit in dit gedeelte. Je kunt daarna een snoepje krijgen en daarna verlaat je de tempel. De hele nacht blijven er mensen komen naar de tempel totaan de volgende ochtend.

De dag erna, op de eerste dag van het nieuwe jaar, ga je naar familie om hen geluk te wensen. Ook worden er rode pakketjes uitgewisseld waarin geld zit. Dit brengt geluk voor zowel de ontvanger als de gever dus dat wordt veelvuldig gedaan. Ik heb er zelf ook een stuk of vijf ontvangen. De familie stelt het huis ook open voor anderen die dan kunnen langskomen. Voor de gasten moet je dan iets lekkers presenteren en je kunt mandarijnen met elkaar uitwisselen voor geluk. De mandarijnen symboliseren goed geluk en dat wens je een ander dan toe door ze aan elkaar te geven. Hieronder zie je allerlei dozen en bakjes met snoepjes die je aan de gasten kunt aanbieden:

De Chinezen gaan op 2 februari ook rond het middaguur naar huis om de avondmaaltijd te bereiden. Op 3 februari zijn de eettentjes en winkels nog steeds dicht omdat men het nieuwe jaar aan het vieren is. Veel winkels en eettentjes gaan pas na enkele dagen weer open. Ik was op 3 februari in een eetgelegenheid (een groot woord voor wat hier food courts, hawker centers of coffee shops worden genoemd) maar al de Chinese eettentjes waren dicht:

Je kunt dan nog wel eten maar alleen bij de eettentjes die door moslims worden gerund of andere achtergronden, zoals Indiërs. Geen Chinese eettentjes in ieder geval.

Ik heb de foto’s ook gerepareerd: de fotoalbums staan nu in de juiste volgorde, dus de nieuwste eerst, ook de foto’s uit Azië. Daarna volgen de foto’s uit Sydney en daarna uit de rest van Australië en Nieuw-Zeeland.

January 30, 2011

Terug uit Kuala Lumpur, Maleisië

by Simeon Visser

Sinds 18 januari verblijf ik in Azië, namelijk in Singapore. Ik verblijf bij een huisgenoot uit Melbourne en het plan was om in Singapore te blijven tot na het Chinese Nieuwjaar (2 / 3 februari). Op 8 februari begin ik aan de terugreis naar Nederland! Aangezien drie weken in Singapore wel erg lang is, heb ik besloten om een midweek (24 – 28 januari) naar Kuala Lumpur te gaan in Maleisië. Hoewel je een visum nodig hebt voor Singapore en Maleisië kun je dat gewoon krijgen bij aankomst en het is voor 90 dagen geldig, genoeg dus om er even op vakantie te gaan.

Dat mag ook wel (zeg ik zelf!) want ik ben nu nog steeds bezig met de nasleep van het publiceren van mijn werk: er komt in ieder geval één maar hopelijk twee publicaties in twee verschillende conferenties. Ik heb nu een ingekorte versie geschreven en ik moet binnenkort papierwerk ondertekenen zodat het copyright wordt overgedragen aan de organisatie van de conferentie – dat maakt het mogelijk om het werk te publiceren. Hoe dan ook, in de tussentijd proberen ik zo veel mogelijk te zien hier in Singapore en Kuala Lumpur want je komt hier ook niet elke dag.

Singapore bevalt me erg goed: het is een moderne stad maar toch een op en top Aziatische bestemming. In vergelijking met Singapore is Kuala Lumpur op bepaalde punten erg anders: de stad is niet zo goed onderhouden (Maleisië is ook een stuk groter dan Singapore) en het is een islamitisch land. In Singapore zijn het vooral Chinezen waardoor het Boeddhisme overheerst. Je ziet in Kuala Lumpur dus vooral moslims en de islamitische architectuur is op vele plekken aanwezig. In Singapore zijn er ook moskees maar de Chinezen krijgen meer ruimte om Boeddistische tempels te bouwen bijvoorbeeld. In Chinatown in Singapore hebben ze een hele mooie tempel maar daarover een andere keer meer – dit keer gaan we het over Kuala Lumpur hebben!

Ik ben van 24 – 28 januari naar Kuala Lumpur (KL) geweest en ik heb drie volle dagen in Kuala Lumpur gehad. Hoewel je ook met de bus naar KL kunt, heb ik ervoor gekozen om met het vliegtuig te gaan – voor de prijs hoef je het niet te laten, zo goedkoop is alles hier. Het is wel opletten want zowel in Singapore als Maleisië staat er de doodstraf op drugsbezit. Voor vertrek dus wel even er voor zorgen dat niemand wat in je rugzak heeft gestopt. Ook had ik op de immigratiekaart “London” ingevuld als volgende bestemming bij aankomst in Singapore terwijl het nu opeens Kuala Lumpur werd… beetje verdacht maar geen problemen bij de immigratie gehad.

Verder heb ik beter opgelet op zakkenrollers, dat is een groter probleem in Kuala Lumpur dan in Singapore. In Singapore was er geen reden voor een onveilig gevoel maar in Kuala Lumpur heb ik toch enkele maatregelen genomen mocht er iets gebeuren (niet al je geld mee, bepaalde dingen in hostel achterlaten enzo). Het hostel waar ik verbleef werd overigens door een hele aardige familie gerund en mijn spullen waren daar wel veilig, ook al was de kamerdeur nooit op slot. Mijn waardevolle spullen heb ik elke dag afgegeven om achter de balie te bewaren en je laat natuurlijk je laptop in Singapore want die heb je in KL voor een paar dagen niet zo nodig. Er is niks gebeurd maar in bepaalde straten word je toch als een wandelende zak met geld gezien; vooral ook omdat je voor 3 – 5 ringgit (1 euro) al een avondmaaltijd hebt. Ook worden er af en toe “foutjes” gemaakt bij het teruggeven van wisselgeld.. je krijgt dan 0.10 ringgit terug i.p.v. 0.15… en zowel ik als de verkoper weten dat ik niet met hen in discussie ga over een paar eurocent… Ik kan wel moeilijk gaan doen maarja, ik ben op vakantie en zij zijn ook weer blij dus iedereen gelukkig.

Waar kennen we Kuala Lumpur van? Alleen van de Petronas Towers eigenlijk, meer wist ik ook niet. Daar ben ik dus zeker geweest en ik ben ook naar de KL Tower geweest, de Batu Caves (een heilige plek in het Hindoeïsme), de nationale moskee (gekleed in paars gewaad want als toerist ben je nu eenmaal losjes gekleed; de hitte in Singapore en Maleisië is een verhaal apart!), de marktplaats van KL (open sinds 1888) en enkele winkelcentra. Ook ben ik in een Hindoetempel geweest. Ze hebben al wel geleerd hoe ze met toeristen moeten omgaan want je schoenen moeten uit, je gaat lekker de tempel in en als je je schoenen wilt ophalen moet je eerst 26 ringgit betalen. Er is geen bordje dus hij bepaalt lekker de prijs want het is meteen duidelijk wie tot de lokale bevolking hoort en wie toerist is.

Van anderen heb ik gehoord dat Kuala Lumpur meer weg heeft van andere steden in Zuid-Oost Azië: de stad is niet echt gemaakt voor voetgangers en soms houdt de weg gewoon op te bestaan. Wat op de kaart een kort stukje lijkt, is in het echt onmogelijk om te voet te bewandelen. Om bijvoorbeeld van Chinatown naar de nationale moskee te komen loopt de kortste route door een treinstation over de perrons; niet echt logisch dus. Kuala Lumpur was hoe dan ook een unieke belevenis en ik kan nog wel eens een langere reis door Azië plannen. Alles is hier erg goedkoop dus het vrijmaken van tijd is een groter probleem dan het vergaren van de benodigde hoeveelheid geld.

Petronas Towers

Laat ik beginnen met de Petronas Towers, daar ben ik gelijk op de eerste dag naartoe geweest. Dit zijn de twee torens met daartussen een loopbrug voor degenen die hier niet van gehoord hebben. Je moet daar vroeg in de ochtend naartoe want de kaartjes zijn beperkt dus er zijn rond half elf geen kaartjes meer. Ook mogen maar een beperkt aantal mensen naar boven. Ik was er eigenlijk een beetje laat bij maar na aandringen van omstanders konden we toch nog een paar kaartjes krijgen. Er waren eigenlijk geen kaarten meer (rond 10.45) maar ik stond gelukkig vooraan toen er een beetje stampij werd gemaakt. Ik had dus als een van de laatsten nog een kaartje. Vanaf de loopbrug heb je een goed uitzicht over het nabijgelegen park en de stad, hoewel je vanaf de KL Tower meer kunt zien; die is namelijk op een heuvel gebouwd en je bevindt je ook hoger.

Batu Caves

De Batu Caves bevinden zich niet zo ver van Kuala Lumpur en je kunt er gewoon met de trein naartoe. Het is een heilige plek in het Hindoeïsme en er staat het grootste standbeeld van Murugan (god uit het Hindoeïsme) ter wereld. Het beeld is goudkleurig en op de foto’s kun je wel zien hoe groot het is: de trappen ernaast kun je beklimmen om bij de ingang van de grot te komen en in de grot staat een tempel. Er staan ook allerlei kleinere tempeltjes en beelden. Op de trappen lopen aapjes rond en die eten van alles wat. Het was er wel een bende want het jaarlijkse Thaipusamfestival was net geweest – ik heb de parade en dat festival meegemaakt in Singapore in Little India, een gebied in Singapore waar veel Hindoes wonen, maar daarover mogelijk een andere keer meer.

Masjid Negara

Dan nu wat over de Masjid Negara, de nationale moskee in Kuala Lumpur. Deze moskee heeft speciale openingsuren voor niet-moslims en in die tijd kun je de moskee bezoeken en foto’s maken. Er is een grote gebedsruimte en er omheen zijn grote open vlaktes in islamitische architectuur. Als je bijvoorbeeld geen lange broek aanhebt moet je gekleed in een paars gewaad de moskee betreden, dat is op de foto’s ook te zien. Er valt verder niet heel veel over te zeggen dus ik laat de foto’s voor zich spreken.

Hindoetempel

De bovenstaande foto’s zijn gemaakt in een Hindoetempel. Dit soort tempels verschillen heel erg van Boeddistische tempels, daarvan kan ik een andere keer foto’s laten zien (uit Singapore!). Er werd ook een soort religieus ritueel gedaan toen ik daar aanwezig was met muziek en offeringen aan de verschillende goden. Hindoetempels zijn erg kleurrijk en er staan veel beelden.

Central Market

Tot slot nog wat foto’s van de Central Market, een markt in Kuala Lumpur waar je lekker kunt eten maar ook allerlei Maleisische dingetjes kunt kopen. Je kunt er veel kleurrijke kleding vinden evenals houtsnijwerk en andere Maleisische kunst.

Alle foto’s in deze blogpost zijn uit Kuala Lumpur, de foto’s van Singapore volgen een andere keer. De foto’s staan zoals altijd op http://picasaweb.google.com/simeoninmelbourne2 maar ze staan nu tussen de foto’s van Nieuw Zeeland en Sydney (vanwege de datum met 2007). Het is een lang bericht geworden zie ik; het heeft ook de hele dag geregend in Singapore dus er was ook niet veel anders te doen! In Singapore is er eigenlijk alleen regenseizoen en droog seizoen.

%d bloggers like this: