Archive for February, 2011

February 8, 2011

Singapore

by Simeon Visser
Alle foto’s uit Singapore zijn te vinden in dit album.

Met nog een paar uur te gaan voor de terugvlucht naar Nederland schrijf ik deze blogpost over Singapore. Ik heb hier zo’n drie weken kunnen verblijven – met een midweekje in Kuala Lumpur, Maleisië, en ik heb in die tijd veel gezien en gegeten. Singapore is niet zo heel groot dus na een tijdje heb je het wel gezien en dan is de voornaamste bezigheid het uitproberen van de lokale cuisine. Ik heb verbleven in het huis van een huisgenoot uit Melbourne en haar vader heeft me allerlei lokale gerechten gepresenteerd om uit te proberen. De meeste toeristen zullen alleen in de stad rondkijken en niet zo gauw naar de lokale eettentjes gaan. Daar serveren ze toch heel ander eten wat goedkoper is en “Aziatischer” zullen we maar zeggen. In de stad is er ook genoeg te krijgen, daar hoeft de gemiddelde toerist zich geen zorgen over te maken, maar het is toch anders.

Singapore is een land maar ook een stad en het hele land is stedelijk gebied (op een paar plekken na). Er wonen wel miljoenen mensen dus veel mensen wonen in flats en hoogbouw, dat is op de overzichtsfoto’s goed te zien. Je kunt heel gemakkelijk rondreizen met de MRT, een trein/metro-systeem door het hele land en je kunt een digitale kaart kopen die je kunt opladen. Een OV-chipkaart maar dan niet gehackt. Wat vooral opvalt is dat er overal bordjes staan die je vertellen wat je niet mag doen. Zo mag je niet eten en drinken in de trein (ook geen kauwgum) en roken mag ook niet maar er zijn ook bordjes die vertellen dat je niet mag zitten op de roltrap (lijkt me logisch) of dat je mensen eerst moet laten uitstappen voordat je de trein instapt (zou ook logisch moeten zijn…). Dat is ook de cultuur hier: iedereen is het met de overheid eens en de overheid vertelt hen wat ze wel en niet mogen doen.

De timing van mijn bezoek was erg goed (puur geluk) want er was zowel het Hinduïstische Thaipusam-festival en het Chinese Nieuwjaar tijdens mijn verblijf. In beide gevallen was ik in Singapore, hoewel ik bij de Batu Caves in Kuala Lumpur ook de rommel van het Thaipusam-festival daar heb gezien. Er zijn hier veel Boeddhistische en Hinduïstische tempels en het is niet zo moeilijk om ze van elkaar te onderscheiden. Boeddhistische tempels kennen veel rode kleuren terwijl Hinduïstische tempels rijkelijk versierd zijn met goden in een breed kleurenpalet. Het Thaipusam-festival vond plaats in Little India, een wijk in Singapore die zoals de naam al aangeeft lijkt op India. De grootste Boeddhistische tempel die ik bezocht heb staat in Chinatown, de Chinese wijk in Singapore. Hier zijn enkele foto’s van de Boeddhistische tempel en daarna de Hinduïstische tempel:

Dan nu nog enkele foto’s van de Chinese tuinen in Singapore. Er valt niet heel veel aan toe te voegen: de tuin kent allerlei Chinese vormen, planten en bebouwing:

Ik heb niet alle foto’s kunnen uploaden, de foto’s van de Singapore Zoo (+ Night Safari, maar daar geen foto’s van) en Sentosa volgen nog een keer. De foto’s van het Aziatische eten volgen ook nog!

Advertisements
February 3, 2011

Chinees Nieuwjaar 2011

by Simeon Visser

Het Jaar van het Konijn is vandaag op 3 februari 2011 begonnen! Ik heb het Chinese Nieuwjaar in Singapore kunnen meemaken met onder andere een avondmaaltijd op de avond ervoor (2 februari 2011) en na middernacht een bezoek aan een Boeddhistische tempel waar veel Chinezen bidden om geluk en voorspoed voor het nieuwe jaar.

Bij het diner komt de hele familie samen evenals gasten en vrienden. Bij de familie waar ik verbleef bestond het gezelschap uiteindelijk uit 10 personen, inclusief grootmoeder en tantes. Deze wonen overigens ook gewoon in hetzelfde huis want dat komt hier in Azië wel vaker voor. Het diner bestond uit twee gangen: een soort salade en een warme maaltijd waarbij je allerlei voedsel opwarmt in heet water.

Bij de salade werden allerlei wensen uitgesproken voor het nieuwe jaar (denk ik althans, het was in het Chinees dus dat kon ik niet volgen) terwijl de ingrediënten uit aparte bakjes over de salade worden gegooid (zie de foto, je ziet daar de salade en verscheidene bakjes). Vervolgens moet je het eten zo hoog mogelijk in de lucht gooien voor goed geluk. Hoe hoger hoe beter want dat brengt geluk. Niet heel eenvoudig om dat met eetstokjes te doen en daarna zijn ze ook glibberig wat eten lastiger maakt. Op zich kan ik er wel mee eten maar glibberige stokjes maken het een stuk moeilijker.

De gang erna heet “Steamboat” en het bestaat uit heel veel bakjes met voedsel, vooral zeevoedsel, bijvoorbeeld vis, inktvis en garnalen. Je doet deze in het hete water en je wacht totdat ze klaar zijn, een beetje zoals gourmetten dus. Ondertussen praat men over van alles en nog wat – het hoeft niet noodzakelijkerwijs over het nieuwe jaar te zijn. Op de foto’s hieronder zie je de bakjes met eten en de eetstokjes waarmee gegeten wordt. Het hete water heeft ook een smaakje dus je kunt dat ook eten als soep. Het wordt regelmatig weer bijgevuld zodat er genoeg heet water overblijft om het voedsel in te bereiden.


Na middernacht ging een deel van de familie naar een Boeddistische tempel (nabij Bugis station in Singapore) om daar te bidden. Ik was volgens mij de enige westerling dus wel een bijzondere belevenis om dat mee te maken. Er waren veel Chinezen die allemaal in de rij stonden om de tempel in te mogen. Je kunt stokjes kopen die je dan moet aansteken en daarmee ga je dan de tempel in. Ik heb dat zelf niet gedaan want de rituelen zijn mij allemaal niet bekend. Maar je kunt gewoon meelopen en foto’s maken. Voor je de tempel ingaat moet je bidden met de stokjes en je kunt dan de stokjes ergens neerzetten. Sommigen nemen de stokjes ook mee naar huis na het bezoek aan de tempel. Aangezien iedereen met die rokende stokjes staat, is de lucht behoorlijk vol met rook en het prikt ook in je ogen. Je moet er wat voor over hebben; de stokjes gaan de tempel niet in dus daar was de lucht wel ok.


In de tempel staat een beeld waar de mensen voor bidden voor het nieuwe jaar. Er is een gedeelte in de tempel waar je geknield kunt bidden – de schoenen moeten uit in dit gedeelte. Je kunt daarna een snoepje krijgen en daarna verlaat je de tempel. De hele nacht blijven er mensen komen naar de tempel totaan de volgende ochtend.

De dag erna, op de eerste dag van het nieuwe jaar, ga je naar familie om hen geluk te wensen. Ook worden er rode pakketjes uitgewisseld waarin geld zit. Dit brengt geluk voor zowel de ontvanger als de gever dus dat wordt veelvuldig gedaan. Ik heb er zelf ook een stuk of vijf ontvangen. De familie stelt het huis ook open voor anderen die dan kunnen langskomen. Voor de gasten moet je dan iets lekkers presenteren en je kunt mandarijnen met elkaar uitwisselen voor geluk. De mandarijnen symboliseren goed geluk en dat wens je een ander dan toe door ze aan elkaar te geven. Hieronder zie je allerlei dozen en bakjes met snoepjes die je aan de gasten kunt aanbieden:

De Chinezen gaan op 2 februari ook rond het middaguur naar huis om de avondmaaltijd te bereiden. Op 3 februari zijn de eettentjes en winkels nog steeds dicht omdat men het nieuwe jaar aan het vieren is. Veel winkels en eettentjes gaan pas na enkele dagen weer open. Ik was op 3 februari in een eetgelegenheid (een groot woord voor wat hier food courts, hawker centers of coffee shops worden genoemd) maar al de Chinese eettentjes waren dicht:

Je kunt dan nog wel eten maar alleen bij de eettentjes die door moslims worden gerund of andere achtergronden, zoals Indiërs. Geen Chinese eettentjes in ieder geval.

Ik heb de foto’s ook gerepareerd: de fotoalbums staan nu in de juiste volgorde, dus de nieuwste eerst, ook de foto’s uit Azië. Daarna volgen de foto’s uit Sydney en daarna uit de rest van Australië en Nieuw-Zeeland.

%d bloggers like this: