Archive for November, 2010

November 26, 2010

Taupo en Bay of Islands

by Simeon Visser

De Tongariro Crossing bevindt zich in het Tongariro National Park en dat bevindt zich weer in de buurt van Taupo, Nieuw-Zeeland. Dat is een best leuk plaatsje met allerlei wandelroutes nabij een groot meer, Lake Taupo. De foto’s ervan stonden al online maar ik had er de tijd niet voor om er wat over te schrijven. De dag voor de Tongariro Crossing ben ik als opwarmer nog naar de Huka Falls gelopen; deze watervallen bevinden zich op minstens een uur lopen vanaf het stadscentrum. Eerlijk gezegd was de wandelroute ernaartoe mooier dan de watervallen zelf maar toch leuk het gezien te hebben. In Taupo blijken ze ook een bungyjump te hebben en daar heb ik nog even staan kijken maar hij verschilt niet heel erg van die ik gedaan heb: ook boven water en van vergelijkbare hoogte.

Bay of Islands

Na Taupo ben ik via een nachtje slapen in Auckland naar Bay of Islands (Paihia) gegaan wat zich in het noorden van Nieuw-Zeeland bevindt. Het is hier mooi weer en het is een typische vakantiebestemming met vele eilandjes, strandjes en vele vormen van accommodatie. Je kunt hier boottochtjes maken en je kunt hier een bezoekje brengen aan de locatie waar het akkoord is gesloten tussen de Maori en het Verenigd Koninkrijk. Dit akkoord vormde de basis van het huidige Nieuw-Zeeland. Ik heb hier niet heel veel gedaan, vooral ontspannen en van het weer genieten.

Ik ben inmiddels terug in Auckland wat de grootste stad van Nieuw-Zeeland is. Ik heb hier nog een paar dagen voordat ik Nieuw-Zeeland vaarwel zeg aan het eind van deze maand. Zoals de foto’s de afgelopen tijd hebben laten zien is het een erg mooi land en ik heb toch een aardig deel van het land kunnen zien in de relatief korte tijd die ik hier heb kunnen zijn. Vele anderen blijven hier namelijk maanden door op allerlei plekken wat geld bij te verdienen. Een maand is in feite prima om beide eilanden van het land te zien zonder al te gehaast door te moen reizen in elke stad. In sommige plekken wil je ook niet langer dan een dag blijven aangezien er niks te beleven valt, zoals Westport.

Ik ben mensen tegengekomen uit allerlei uithoeken van deze planeet – maar toch vooral ook veel Nederlanders en Duitsers. Ik loop bijvoorbeeld een traject in het Abel Tasman National Park of ik loop door vulkanisch gebied in de Tongariro Crossing.. en in beide gevallen kom je weer Nederlanders tegen. Ook op de markt in Bay of Islands stonden twee Nederlanders oliebollen te bakken en verderop hadden enkele Britten het recept van Nederlandse poffertjes ergens geleerd.

Mijn plan is nu om terug te keren naar Australië om de feestdagen in Melbourne te vieren. Er waren wilde plannen om dit in Sydney en Gold Coast te doen maar dat ging uiteindelijk niet door. Ik had eind oktober wel een beschikbaar appartementje gevonden maar door allerlei omstandigheden lukte het niet om een ‘ja’ van al de anderen te krijgen. Ook zitten de mensen die ik ken in Melbourne dus dat lijkt me een mooie plek om het jaar af te sluiten. In januari zal ik het vliegtuig pakken om terug huiswaarts te gaan. Wat mij nu nog rest zijn enkele mooie dagen in Auckland; ik ben van plan om hier rond te kijken en nog wat laatste dingen te regelen voordat ik terug naar Australië keer.

Advertisements
November 23, 2010

Tongariro Crossing

by Simeon Visser

Vandaag weer een nieuwe blogpost – zorg ervoor dat je mijn blogpost van gisteren over Wellington hieronder niet mist! Ik heb gisteren de Tongariro Crossing gelopen, een wandeltocht van zeven tot acht uur door vulkanisch gebied met bergen en meren. Het is hier zomer dus ik heb de tocht kunnen voltooien in zes uur. We moesten vroeg opstaan om met een bus van 6.20 ‘s ochtends naar het Tongariro National Park gebracht te worden. Ze brengen je naar het begin van de tocht en vanaf daar kun je de bordjes volgen. De tocht zelf is zo’n 19 kilometer lang en kent zowel vlakke als steile stukken. Al met al heb je wel een zekere conditie nodig om het te volbrengen maar aan de andere kant was het ook wel goed te doen. Het regende niet maar er waren wel veel wolken waardoor er op bepaalde gedeelten slecht zicht was. Het weer kan hier snel opslaan en zeker in de winter lijkt me dit een uitdagende onderneming als het allemaal bedekt is met sneeuw en ijs.

Even de statistieken: ik begon de wandeltocht om 8.08 ‘s ochtends en om iets voor 12 was ik bij de Ketetahi Hut, inclusief enkele pauzemomenten voor foto’s en een wat langere pauze bij de Blue Lake voor lunch. Bij de Ketetahi Hut nog een half uur gepauzeerd en vanaf daar naar het eindpunt gelopen waar ik iets na 2 uur aankwam. Al met al heeft het dus zes uur geduurd maar het kan in de zomer dus sneller als je geen pauzes neemt. Er zitten enkele hele mooie stukken bij, zoals de Emerald Lakes (deze waren door de wolken minder goed zichtbaar maar toch indrukwekkend) en de Blue Lake (wel goed zichtbaar). Het was best indrukwekkend want het is er geheel stil en je waant je dus even alleen in de natuur (niet helemaal waar want er lopen genoeg anderen op het traject). De begroeiing van het traject wisselt ook vaak en op het eind loop je ook nog door een stukje bos / regenwoud.

November 22, 2010

Cultuur en natuur in Wellington

by Simeon Visser

Afgelopen woensdag ben ik via een korte vlucht vanuit Christchurch aangekomen in de hoofdstad Wellington. Wellington staat hoog in de lijst van meest leefbare steden ter wereld en hoewel het een stad is, voelt het niet zo grootschalig aan. Het is een havenstad en de belangrijkste straten liggen dan ook niet ver van het water.

In Wellington ben ik naar het Te Papa-museum geweest, heb ik een ritje met de Cable Car gemaakt, ben ik naar de parlementsgebouwen geweest, heb ik door de botanische tuinen gelopen en tot slot heb ik nog een bezoekje gebracht aan Zealandia waar allerlei Nieuw-Zeelandse dieren leven. In het Te Papa-museum wordt de geschiedenis van Nieuw-Zeeland toegelicht, met name de Maori die er van oudsher wonen. De toegang tot het museum is gratis en er is van alles te zien, zoals beeldjes, huizen waarin men woonde en andere aspecten van de Maori-cultuur. De naam van Nieuw-Zeeland in Maori is overigens Aotearoa.

Wellington staat ook bekend om de Cable Car, een rood vervoersmiddel dat je naar boven op een heuvel brengt. Het is niet alleen gericht op toeristen want het is gewoon deel van het openbaar vervoer in Wellington (om naar de hoger gelegen wijken te komen). Als je met de Cable Car boven bent aangekomen, ben je in de botanische tuinen van Wellington. Je kunt dan via de botanische tuinen teruglopen naar de stad. Ik moet zeggen dat deze botanische tuinen erg mooi aangelegd zijn. In andere steden zijn botanische tuinen inderdaad een tuin met beplanting in mooie patronen maar hier kunnen ze ook gebruikmaken van hoogteverschillen wat het allemaal net wat extra geeft.

Tot slot ben ik nog naar Zealandia geweest wat meer een natuurgebied is dan een dierentuin. Je kunt de dieren dus wel zien maar je moet ze zelf vinden en spotten. Dat maakt het allemaal wat lastiger maar ik heb toch enkele dieren kunnen waarnemen.

November 17, 2010

Bungyjumpen in Queenstown

by Simeon Visser
Allereerst een dienstmededeling: ik ga nu verder met het uploaden van foto’s naar http://picasaweb.google.com/simeoninmelbourne2 want het eerste account is vol. Je kunt gewoon op de foto’s klikken in deze blogposts en dan wordt je erheen gebracht. Deze mededeling is met name voor degenen die de link naar de foto’s als favoriet of bookmark hebben opgeslagen.

Hallo mensen, dit keer een bericht uit de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, namelijk Wellington. Gisteren ben ik via een korte vlucht van Christchurch naar Wellington gevlogen dus het wordt nu wel eens tijd om mijn belevenissen in Queenstown bekend te maken. Queenstown staat bekend om het feit dat je allerlei extreme sporten hier kunt doen en hoewel het aanvankelijk niet mijn plan was om te bungyjumpen, heb ik het toch maar gedaan! Met de bus zijn we op vrijdag langs de Kawarau Bridge geweest, een brug die zich 43 meter boven het water bevindt. Op deze plek bevindt zich de eerste commerciële bungyjump-locatie ter wereld. Een paar reisgenoten besloten van de Nevis (134 meter) te springen maar dat leek me iets te hoog dus het werd deze brug. De dag erna werd ik met een busje van Queenstown naar de brug gebracht om dan toch echt te bungyjumpen. Het is vooral zaak snel te handelen en niet te lang te wachten en te gaan rondkijken naar anderen die springen. Ik was volgens mij ook één van de eersten uit het busje die de sprong waagde.

Je springt dus naar beneden (achteraf gezien heb ik me meer laten vallen dan dat ik echt gesprongen heb.. je benen zijn vastgebonden en springen is dan niet zo makkelijk) en dan enkele seconden later raak je het water. Dat laatste is trouwens optioneel: je kunt er voor kiezen het water in te gaan maar als je het niet wilt dan houden ze je droog. Je wordt daarna losgemaakt van het bungyjumptouw en met een bootje naar de oever gebracht.

Dus hoe voelt het nu om te bungyjumpen? De kick is natuurlijk geweldig maar achteraf gezien valt het best mee. Bungyjumpen is toch vooral in je hoofd de knop omzetten en gaan.. zodra je van de plank afbent kun je er weinig meer aan veranderen. Ik herinner me vooral het moment dat je gaat vallen, het vallen zelf en dat ik gauw mijn handen voor mijn hoofd deed omdat ik het water ging raken. Je gaat het water in en hoewel je daarna nog een paar keer heen en weer slingert, was ik in mijn herinnering toch vrij snel in de boot. Je kunt dan naar boven lopen om je certificaat en je T-shirt op te halen waar de naam en de hoogte van de bungyjump opstaat. Dat is het witte T-shirt wat ik aanheb in een foto op weg naar de Milford Sound.

Queenstown

Queenstown zag er anders uit dan ik verwacht had: het blijkt uitgerekt langs een meer te liggen. Het is één van de snelst groeiende steden in Nieuw-Zeeland en de duurste huizen bevinden zich ook hier. Enkele rijken der aarde hebben dan ook een villa hier. Al gauw na het arriveren verspreid het nieuws zich dat je de burgers van Fergburger eens moet proberen aangezien die hier legendarisch zijn. Inderdaad, deze zijn vrij groot en ze smaken naar meer (als je niet volzat erna). Ik ben ook met de gondola omhoog geweest om een uitzicht over de stad te krijgen. Ze hebben op deze hoogte ook van alles gebouwd en aangelegd om de mensen te vermaken: een heel gebouw met restaurant en een winkeltje, een rodelbaan, wandelpaden en de mogelijkheid om te paragliden.

Lake Tekapo

Nog een paar laatste foto’s van Lake Tekapo waar we langs zijn gekomen op weg van Queenstown naar Christchurch. Het water is erg blauw en in combinatie met de bloemen die er groeien, kunnen er enkele mooie foto’s gemaakt worden.

November 15, 2010

Verscheidene meren en Milford Sound

by Simeon Visser

Ik ben inmiddels aangekomen in Queenstown via Wanaka. Zoals beloofd zijn hier de foto’s van Lake Matheson en de bergen Mount Cook en Mount Tasman. Op een heldere dag reflecteren deze bergen in het water van dit meer. Queenstown staat bekend om allerlei activiteiten zoals skydiving, bungeejumpen, jet boating, paragliding, enzovoort. Eén van de dingen die ik gedaan heb in Queenstown is een dagtrip naar Milford Sound, een fjord op enige tijd rijden van Queenstown. De Milford Sound is één van de natste plekken ter wereld en het regent er zeer vaak. Wij hadden geluk want het was een stralende dag en dat betekent ook goed zicht – als er wolken hangen dan is het allemaal een stuk minder goed te zien (dat was enkele dagen geleden nog het geval).

De rest van mijn tijd in Queenstown volgt later. Ik vertrek morgen naar Christchurch om vanaf daar naar Wellington te vliegen. Wellington is de hoofdstad van Nieuw-Zeeland en dit wordt mijn startpunt om het noordelijke eiland te verkennen. Enkele haltes op de route daar worden Taupo, Rotorua, Bay of Islands en natuurlijk Auckland. Ik heb nu maar een extra dagje erbij gepakt in Queenstown om op adem te komen want om zoveel te kunnen reizen moet je wel vaak vroeg opstaan en de bus in.

Lake Matheson, Mount Cook en Mount Tasman

Lake Wanaka

Hierboven de foto’s van Lake Wanaka wat zoals de naam als suggereert in de buurt van Wanaka ligt.

Milford Sound

Niet alleen de Milford Sound zelf is indrukwekkend maar ook de route ernaartoe. Deze staat bekend als Hollywood Valley aangezien deze vallei zo uit een Hollywood-film zou kunnen komen. Het landschap bestaat uit zeer hoge rotsen met watervallen en allerlei bomen. Op de sommige plekken zit niet eens vaste grond maar moeten de bomen zich vastklampen aan de wortels van andere bomen om daar te kunnen groeien. Op de boottocht door de Milford Sound kregen we eerst een buffet waarna de meesten zich naar het observatiedek bovenop de boot begaven. De boot ging van de haven door de Milford Sound naar de Tasmanzee om vervolgens weer terug te keren naar de haven. Ook zijn we nog in een observatiedek geweest waar we onder water naar de vissen en planten konden kijken.

November 11, 2010

Van Kaikoura naar Wanaka

by Simeon Visser

Hallo iedereen, ik kan weer eens van mij laten horen. Ik heb dezer dagen niet altijd internet – het is er vaak wel in backpackeraccommodaties maar ze hebben soms geen draadloos internet of je betaalt per minuut en niet per megabyte. Dat laatste is vrij onlogisch want op internet ben je vaak aan het lezen en je zou dan snel moeten lezen om het meeste uit je internettijd te halen… In sommige gebieden van Nieuw-Zeeland is er ook geen telefoonbereik. In de afgelopen week heb ik gereisd van Christchurch in de oostkust naar Wanaka in de westkust, via de noordelijke stadjes en dorpen. Ik volg de route op het zuidelijke eiland van Nieuw-Zeeland met de bussen van Kiwi Experience dus de haltes waren Christchurch, Kaikoura, Nelson, Westport, Lake Mahinapua, Franz Josef en nu Wanaka waar ik deze blogpost aan het schrijven ben. Ik heb ook weer foto’s kunnen uploaden. We hebben veel van het landschap van Nieuw-Zeeland kunnen zien, zoals bergen, regenwoud, meren en stranden. Ook heb ik een paar avontuurlijke activiteiten ondernomen, zoals zwemmen met dolfijnen in Kaikoura, wandelen in het nationale Abel Tasman park en het beklimmen van een gletsjer in Franz Josef. We hebben ook allerlei korte en wat langere wandeltochten gemaakt op plekken waar de bus stopte.

Kaikoura

In dit gebied zitten honderden donkergestreepte dolfijnen en één van de activiteiten was om te gaan snorkelen tussen zo’n grote groep dolfijnen. Het was ook mogelijk om naar walvissen te gaan kijken maar da’s toch een stuk minder avontuurlijk. Ik heb nog niet eerder gesnorkeld maar het blijkt allemaal niet zo moeilijk. Je krijgt een wetsuit aangemeten zodat het koude water toch niet zo koud meer is. We kregen daarna een instructievideo en vervolgens met een busje naar South Bay om het water op te gaan. Het idee is dat je te water gaat tussen een groep dolfijnen en dat je dan probeert de aandacht van de dolfijnen te krijgen, bijvoorbeeld door geluid te maken of kort te duiken. Dit lukte best aardig want al gauw hadden we een grote groep dolfijnen om ons heen.

Er waren ook allerlei kleine dolfijnen bij die nu al door hun moeder aan de grote wereld werden blootgesteld, zoals een boot en zwemmers zoals ons. De dolfijnen zwemmen om je heen en je kunt ook oogcontact met ze maken; vaak komen ze met meerdere tegelijk op je af. De dolfijnen zwemmen natuurlijk wel verder dus we moesten een paar keer terug in de boot om verderop weer te water te gaan zodat je tussen de dolfijnen blijft. Al met al best bijzonder want op andere plekken schijnen de groepen dolfijnen niet zo groot te zijn als hier en is het ook niet mogelijk om dagelijks een groep dolfijnen te vinden.

Nelson en Abel Tasman National Park

Het stadje Nelson diende voor ons vooral als uitvalsbasis om het Abel Tasman National Park te bezoeken, een bijzonder natuurgebied met wandelpaden, stranden en veel water om te kayakken. Het park bevindt zich aan de oceaan in het noordwesten van het zuidelijke eiland van Nieuw-Zeeland. Ik heb hier een dagtrip naar het natuurpark gedaan door eerst met een AquaTaxi afgezet te worden en vervolgens via de wandelpaden terug te lopen naar een ander strand waar we opgehaald werden. De wandelroutes in dit park behoren tot de mooiste in Nieuw-Zeeland en dat is ook wel duidelijk: je loopt langs de oceaan en je ziet zowel stranden als natuur wat erg mooie plaatjes oplevert. De wandelroute ging van het strand Tonga naar Torrent Bay wat zo’n 13 kilometer door het park is. Het park is ook populair om te camperen of te overnachten in hutjes om zo een meerdaagse wandeltocht te doen.

Andere dingen die ik heb gedaan in Nelson zijn het bezoeken van de Centre of NZ, wat een uitzichtpunt over Nelson is en historisch gezien het middelpunt van Nieuw-Zeeland. Dat is het nu niet meer maar het wordt nog wel als zodanig aangeduid. Ook zit hier de winkel die de ring heeft vervaardigd uit de filmtrilogie The Lord of the Rings. Uiteraard staat Nieuw-Zeeland ook bekend als het land waar veel scenes uit die films gefilmd zijn en blijkbaar is de ring dus ook hier gemaakt.

Lake Nelson National Park

We zijn vervolgens via het Lake Nelson National Park naar Westport gegaan wat een klein stadje is. Ik heb daar weinig over te zeggen want er valt niet veel te beleven maar het Lake Nelson National Park is wel spectaculair. De foto’s hierboven zeggen genoeg!

Lake Mahinapua

Lake Mahinapua is een aparte overnachtingsplek waar elke bus van de Kiwi Experience een verkleedfeest houdt. Dit gebeurt in een acccommodatie die gerund wordt door een oude man. Het thema van het feest was de letter P en dus ging mensen verkleed als politieman, princes, piraat, enzovoort. Ik heb vrij snel mijn dagelijks outfit verklaard tot de kledij van een ‘pedestrian’… (voetganger) – verder was het wel gezellig! De gezamelijke maaltijd smaakte ook best goed.

Franz Josef

Franz Josef staat bekend om de gletsjer die zich vlakbij het dorp bevindt. Met vrijwel de hele bus hebben een dagtocht over de gletsjer gemaakt onder leiding van enkele gidsen. We werden onderverdeeld in vijf groepen op basis van hoe moeilijk je de route over de gletsjer wilde hebben en hoeveel aansporing je van de gids je kreeg. Ik heb maar de middelste groep gekozen en dat bleek een goede keuze want de route was niet te moeilijk en niet te makkelijk. Achteraf hoorde ik dat de moeilijkste groep ook wel meeviel want hoewel deze het snelst het ijs opgingen, stonden ze toch vaak te wachten tot de gids bijvoorbeeld een trappetje had gehakt.

We hebben op de gletsjer gewandeld met uitsteeksels onder onze schoenen om goed grip op het ijs te krijgen. Op de gletjer waren veel hoogteverschillen, smalle stukken en ook een paar plekken waar je onder het ijs doorkon. Ook zijn er diepen valkuilen waar je natuurlijk niet in moet vallen. We hadden zelf lunch gemaakt en verder was het een erg mooie dag: het weer was goed en de sfeer ook; niemand is gewond geraakt of ernstig gevallen. Ook opvallend dat we een record van acht Nederlanders in mijn wandelgroep hadden. Ook op het Abel Tasman wandelpad ben ik enkele Nederlanders tegengekomen dus ja, ze zitten inderdaad overal.

We zijn ook nog een mijnschacht ingewandeld waar ‘glow worms’ te zien waren. Franz Josef zelf wordt omgeven door bergen met sneeuw en deze bergen zijn ook te zien als er geen wolken voorhangen.

Wanaka

Ik ben nu in Wanaka waar ik maar één nacht verblijf – het lijkt me best een leuke plek om langer te blijven maar dat zullen we een andere keer doen. Veel Nieuw-Zeelanders gaan hier ook op vakantie. Morgen rijden we door naar Queenstown waar ik wat langer ga verblijven, er is daar namelijk veel te doen. Ook ga ik daar een dagtrip maken om de Milford Sound te bekijken wat genomineerd is als één van de mooiste plekken op deze planeet. Op de weg naar Wanaka hebben we ook Lake Matheson bezocht wat bekend staat om haar reflectie van de omliggende bergen Mount Tasman en Mount Cook. Deze waren op deze zonnige dag ook goed te zien maar de reflectie was niet helemaal scherp – maar desondanks blijven de bergen en de omgeving een adembenemende plek. De foto’s volgen later.

Nou mensen, ik hoop dat het thuis ook allemaal op rolletjes loopt; ik merk al weer dat in mijn afwezigheid er van alles misgaat (?) maar goed, ik ben nu hier en kan maar beperkt ingrijpen. Het is al weer laat dus ik laat het hierbij!

November 3, 2010

Ontspannen in Christchurch

by Simeon Visser

Voor het eerst een blogpost uit een ander land dan Nederland en Australië, namelijk Nieuw-Zeeland! Van aussie-land naar kiwi-land zullen we maar zeggen. Na zes maanden aan m’n afstudeerproject te werken is het natuurlijk wel tijd om even te ontspannen. Ik ben gisteren aangekomen in Christchurch, Nieuw-Zeeland. Mijn vlucht had een uur vertraging en verder herinner ik me er weinig van. Ik had de nacht ervoor niet geslapen en we waren ter gelegenheid van mijn vertrek nog even pannekoekjes en hete chocolade gaan consumeren om drie uur ‘s nachts… (wel erg lekker trouwens, zit in South Yarra voor de liefhebbers…) Ik had verwacht dat het een lange vlucht zou zijn gezien de tijden op het ticket (9:05 – 14:25) maar dat zijn de lokale tijden, dus inclusief twee uur tijdsverschil tussen Australië en Nieuw-Zeeland. Geen problemen bij de immigratie en de backpacker-accommodatie was ook makkelijk te vinden. Om een beetje makkelijk te reizen heb ik alleen een (kleine) backpack meegenomen waar alles inzit.

Ik kreeg ook nog een tip dat het internet gratis was in de openbare bibliotheek en dat is nu ook waar ik deze blogpost aan het typen ben. Ik kan weinig zeggen over hoe vaak ik wat zal schrijven vanuit Nieuw-Zeeland maar misschien is het wel handig om het zo hier en daar te doen om de foto’s bij te werken en de gebeurtenissen op te schrijven. Ik verblijf twee nachten in Christchurch en daarna reis ik door naar Kaikoura. Ik ga eerst het zuidelijke eiland verkennen en daarna het noordelijke eiland. Ik zal eerlijk zeggen dat ik alleen de vluchten en de accommodatie hier in Christchurch heb geregeld en al de rest ga ik regelen wanneer dat nodig is. Met een beetje zoeken heb ik ook een goedkope deal gevonden die me letterlijk honderden dollars bespaard en waarmee ik toch beide eilanden kan verkennen. Ik vertrek namelijk pas eind deze maand dus we gaan wel de tijd goed benutten.

Het weer is zonnig en er valt ook weer niet zo gek veel te beleven in Christchurch dus ik heb een beetje rustig rondgekeken in de stad. Ondanks dat heeft de stad wel een eigen sfeer. Qua gebouwen doet het allemaal aan Melbourne denken met Victoriaanse bouwstijl. Christchurch staat bekend als ‘Garden City’ want er zijn veel parken en een rivier loopt door de stad. De voornaamste attracties zijn het centrale Cathedral Square, de botanische tuinen en met een gondola omhoog om de omgeving vanaf een berg te bekijken. Dat laatste heb ik ook gedaan en hoewel het te mistig was om Christchurch te zien, was het nabijgelegen Lyttelton wel goed te zien. Leuk detail is dat dit de haven is waarvan de bekende zuidpool-expedities zijn vertrokken. De omgeving is hier al schitterend kan ik zeggen! De stad Christchurch wordt omgeven door bergen en in de verte zijn ook de Nieuw-Zeelandse Alpen te zien.

November 1, 2010

Accommodatie

by Simeon Visser

Ik heb al mijn spullen gepakt en mijn vlucht naar Nieuw-Zeeland vertrekt morgenvroeg! Voor ik wegga heb ik nog even wat foto’s gemaakt van de accommodatie waar ik de afgelopen zes maanden heb verbleven. Er wonen zo’n 25 mensen en naast degenen die inmiddels tot de inboedel behoren, hebben we ook enkele mensen zien komen en gaan in deze tijd. Mijn tijd om te vertrekken is ook aangebroken maar voordat ik dat doe, zijn hier de foto’s van mijn accommodatie in Melbourne:

%d bloggers like this: