Archive for August, 2010

August 31, 2010

Ni hao! Yum cha?

by Simeon Visser

Zo, hier is weer een blogpost uit het verre Australië. Het gaat z’n gangetje met allerlei kleine dingetjes hier en daar, zoals yum cha in Chinatown, naar de film Salt in Melbourne Central geweest en de laatste tijd ook gezamelijk het bekijken van de serie Battlestar Galactica op volgorde. Gisteren ook nog wezen hardlopen met een officier van het Singaporese leger, daarbij verdwijnt mijn conditie in het niet.

Bij yum cha krijg je Chinese thee en komen ze voortdurend langs met kleine schaaltjes en bakjes met dim sum hapjes. Uiteraard wordt dit met eetstokjes geconsumeerd dus het scheelt dat ik daarmee nu overweg kan. In sommige restaurants krijg je standaard niet eens mes en vork maar ijzeren eetstokjes. Ik heb laatst eens een rondje door de buurt gelopen en we hebben niet alleen Chinees maar ook Lebanees, Koreaans en Maleisisch.

Verder ben ik ook verhuist naar een andere kamer binnen de accommodatie; niet omdat ik dat zo nodig wou maar dit kwam beter uit i.v.m. nieuwe bewoners. Deze nieuwe kamer wordt wel eens tropisch heet doordat de kamer zich bevindt aan het begin van de warmtecirculatie door het huis.

Ander nieuws is dat het internet geüpgrade is: ik heb nu 12 GB per maand gedurende de dag en 12 GB per maand gedurende de nacht dus 24 GB in totaal. Dat is dus ruwweg 800 MB per etmaal, een stuk beter dan de 200 MB voorheen. In Nederland let je er niet zo op maar vooral het bekijken van filmpjes op YouTube hakt erin. Ik was al filmpjes aan het opslaan om ze offline te kunnen bekijken maar dat zal nu niet meer nodig zijn denk ik.

Morgen nog een extra bespreking met mijn begeleiders om het voorbeeld dat ik vandaag gemaakt heb te bespreken. Zeker binnen de informatica is het belangrijk dat je de relevantie van je technologieën kunt aantonen en dat ze ook echt werken. Het is heel gemakkelijk om theoretische techniekjes te bedenken die in de praktijk toch niet blijken te werken dus als je, aan de hand van een concreet voorbeeld, kunt laten zien dat het echt werkt, dan maakt dat je werk een stuk overtuigender.

Ons uitstapje naar Ballarat zijn we al weken mee aan het schuiven maar het gaat er nu toch van komen – het staat nu gepland voor het komende weekend. Ze hebben daar een wildpark waar Australische dieren los rondlopen dus dat mogen we niet missen. Ook enkele andere bewoners alhier zijn vrij recent gearriveerd dus we hebben genoeg geïnteresseerden.

Tot slot is er nu een tweede Nederlander in de accommodatie! Ze is 27 en ze doet promotieonderzoek op het gebied van schizofrenie. Ik kan weer eens mijn Nederlands oefenen haha! Ze zal het huis net als ik ook rond eind oktober / begin november verlaten dus misschien kunnen we nog een Nederlands afscheidsfeest houden.

August 20, 2010

Great Ocean Road

by Simeon Visser

Er zijn plekken waar een stad om bekend is: als je naar New York City gaat, ga je naar het vrijheidsbeeld, als je naar Sydney gaat, ga je naar het Opera House en als je naar Melbourne gaat, ga je naar de Great Ocean Road. De Great Ocean Road is een slingerende weg langs de oceaan met beeldige natuur en rotsformaties. Zeer bekend zijn The Twelve Apostles, een groep rotsformaties die zich op enkele uren rijden vanaf Melbourne aan de Great Ocean Road bevinden.

Afgelopen weekend was het zover: met z’n vieren hebben we een auto gehuurd om deze trip te maken. Paar muziek-cd’s gemaakt en de reis kon beginnen. Het was een winterse dag met zowel zonnig als stormachtig weer wat op sommige foto’s ook te zien is: haar door de war en gelaatsuitdrukkingen gefotografeerd met tegenwind. Maar dat kan de pret niet drukken want het was zeker een geslaagde dag! Met behulp van navigatie konden we onze weg vinden naar de oceaan aan de westkant van Melbourne. Op een gegeven moment hadden zowel onze telefoons als navigatie geen bereik meer maar aangezien de Great Ocean Road zich aan de oceaan bevindt, konden we het wel redden zonder.

De Great Ocean Road maakt vele bochten en gaat voor een deel ook door een bos. In de ochtend was het zonnig en hoewel het niet geregend heeft, begon het wel enorm hard te waaien toen we bij The Twelve Apostles aankwamen. De natuur en de rotsformaties zijn best indrukwekkend en ook de oceaan geeft een mooi vergezicht.

Op de terugweg moesten we nog even stoppen bij een weiland met koeien aangezien onze Singaporese bestuurder dat nog niet eerder gezien had. Ik bedoel maar: wij in Nederland zien het dagelijks maar voor anderen is het weer nieuw.

August 14, 2010

Singapore National Day

by Simeon Visser

Het afgelopen weekend stond in het teken van de Singapore National Day en de bijbehorende National Day Parade. We hebben drie Singaporezen in de accommodatie dus de nationale feestdag (9 augustus) kon niet ongemerkt voorbij gaan. De feestdag valt dit jaar op een maandag dus het werd bij ons gevierd in het weekend met een gezamenlijke maaltijd (ongeveer 20 aanwezigen, ook van buiten de accommodatie). Daarna een beetje pool gespeeld en film gekeken.

Op de dag zelf hebben enkelen, waaronder ik, live naar de National Day Parade in het Etihad Stadium waar we met enkele honderden Singaporezen naar de parade hebben gekeken. Deze parade werd gehouden in Singapore en live via televisie uitgezonden; wij hebben het bekeken op grote schermen. Naast zang en dans toont Singapore om de zoveel jaar ook al haar militaire voertuigen, zoals tanks, vliegtuigen en artillerie. Daarnaast nog een BBQ gehad op zaterdagmiddag en een drankje genoten op vrijdag.

In het onderstaande filmpje krijg je een idee van de militaire parade, dit is van de oefendag die een tijdje ervoor werd gehouden:

Dit is het themalied van dit jaar:

August 5, 2010

Drie maanden in Melbourne

by Simeon Visser

Ik ben nu iets meer dan drie maanden in Melbourne en dat is ook de helft van mijn afstudeerproject. Het lijkt me dus een goed moment om even terug te kijken naar de afgelopen tijd: wat is er zoal gebeurd en wat gaat er nog gebeuren? Kort samengevat kan ik zeggen dat het een goede beslissing was om het afstuderen hier te doen. Overigens is dit niet de helft van mijn verblijf, ik ga proberen langer te blijven als toerist.

De trouwe lezers (plaats een reactie!) hebben natuurlijk al gelezen dat er allerlei dingen gebeurd en gedaan zijn: de toeristische plekken van Melbourne hebben we wel gezien, we hebben hier en daar van een drankje genoten en gezamenlijk gedineerd in restaurants in verscheidene voorsteden / buitenwijken van Melbourne. Enkele plekken buiten Melbourne, zoals Ballarat en de Great Ocean Road, staan nog op de agenda. In mijn afstudeerproject heb ik nu een computerprogramma waarin in mijn ideeën kan testen. In de komende drie maanden ga ik dit systeem uitbreiden en verfijnen zodat ik kan zien of het echt werkt; ik zou dan genoeg moeten hebben om over te schrijven in mijn scriptie.

Aanvankelijk denk je dat het leven zich in het stadscentrum van Melbourne afspeelt en dat mensen daarbuiten wonen omdat er simpelweg omdat ze niet allemaal daar kunnen wonen. Maar sommige buitenwijken en straten hebben ook een eigen sfeer opgebouwd. Wil je Italiaans eten dan kun je naar Lygon Street, wil je naar een studentenkroeg dan kun je naar St. Kilda, wil je winkelen dan kun je naar Chapel Street. Na drie maanden in Melbourne gewoond te hebben, weet je ook de eettentjes en snacktentjes te vinden: Aziatische snacks (spring rolls, dim sims, …) gewoon op je looproute naar de trein, ijsjes bij die ene tent op de hoek en milkshakes bij de donutzaak in Melbourne Central.

Wil je meer keuze dan wat het RMIT Cafeteria biedt? Even naar buiten en de straat over naar het food court van Melbourne Central waar ze hetzelfde hebben evenals Oporto (Portugees fastfood, beetje zoals Nando’s), Japans eten (Okonomiyaki als lunch…) en Macca’s (Australische bijnaam voor McDonald’s). Geen nood, daar komen we niet zo vaak maar er is keuze te over: maak je een lunchpakketje of haal je een bordje Aziatisch eten (rijst/noodles + keuze uit van alles)?

Laten we eerlijk zijn: ik kan hier een lofzang houden over mijn verblijf in het buitenland maar daar lezen jullie deze blog niet voor. Een tijdje in het buitenland wonen, geeft allerlei mogelijkheden voor persoonlijke groei maar dat gaat niet altijd gladjes. Met name de eerste paar weken, laten we zeggen de eerste maand, is het zwaarst: je kent niemand, je kunt amper meer koken dan het bakken van een ei en de jet lag weegt op je schouders. Het kost tijd om mensen te leren kennen en om aansluiting te vinden bij enkele groepen.

Het voordeel van huisgenoten is dat je automatisch een groep hebt die elkaar kent en via via breidt de groep kennissen zich uit naar de vrienden van de vrienden, etc. Enkelen hebben het huis ook verlaten en daar komen anderen weer voor in de plaats: iemand weer terug naar Canada, twee Mexicanen die hier zeer kort hebben verbleven om te verhuizen naar de stad en sinds kort, een piloot in opleiding uit Kenia. Een week geleden ook nog twee Nederlandse studenten ontmoet in de trein.. ze wonen een halte verderop. We hebben samen geluncht en telefoonnummers uitgewisseld en we zien wel wat er van komt.

Ik merk wel dat van het één vaak het ander komt. Een huisgenoot had een kennis uitgenodigd om bij ons in de accommodatie te eten… je praat wat met elkaar, die persoon organiseert een trip naar de sneeuw en via via kun je zo mee gaan skieën. Na afloop zaten er krasjes op de gehuurde auto (niemand weet hoe) maar ok, we splitsen het bedrag dat betaald moet worden en als dank wordt er een gezamenlijk etentje georganiseerd (Singaporees eten). Je leert de andere mensen van de sneeuwtrip beter kennen (zoals je op de foto’s kunt zien heb ik alleen met 1 ander meisje geskied want wij volgden lessen in het beginnersgebied) en dan krijg je een berichtje of je naar een BBQ wilt die ze organiseren. Prima, dat gaat wel goed zo. Als tegenprestatie heb ik voorgesteld om een dagtripje te doen naar Ballarat dus afwachten hoe dat gaat.. beetje uitzoeken hoe je er kunt komen enzo.

Andere dingetjes zijn tegenvallende kookresultaten (zo moet het dus niet) en het uitproberen van een drankje waar toch echt 30% alcohol inzit (Southern Comfort, zeker een aanrader maar de dag erna helaas geen Ballmer peak… – ik begrijp nu ook je opmerking over Malibu, Ronny: het drinkt makkelijk weg maar ondertussen…). Toch heb ik dit alles liever dan dat ik mijn afstuderen thuis had gedaan.

%d bloggers like this: