G’day, mate!

by Simeon Visser

Zo, we zijn alweer een dag en een nacht in Melbourne! Ik kan niet anders zeggen dan dat het de lange reis waard geweest is… vooral als de skyline van Melbourne opdoemt in het ochtendgloren terwijl je naar de accomodatie wordt gebracht. De klap van de jetlag is voorlopig uitgebleven; ik ben wel eerder naar bed gegaan om een te lange dag te voorkomen.

De reis is zonder problemen verlopen maar het is wel een enorm eind. Het was niet zo slopend als je zou verwachten maar bij momenten wel erg vermoeiend.. vooral boven de zee ten oosten van India, richting Singapore. Het ontbijt werd al geserveerd en dat na een nacht waarin ik nauwelijks had kunnen slapen. Een rij voor me zat een krijsend kind die echt het hele vliegtuig bij elkaar heeft lopen gillen. Ik ga dat kind niet de schuld geven want het was sowieso al lastig de slaap te vatten maar hij herinnerde alle passagiers er wel aan dat het niet zou gaan lukken. Op de vlucht van Singapore naar Melbourne ben ik wel even weggeweest, dat scheelde wel. Ik zou het wel weer doen, zo’n lange reis, maar bedenk wel dat je naar de andere kant van de planeet reist. Een voordeel is wel dat praktisch alle reizen die ik nog ga maken in mijn leven korter zullen zijn dan deze dus als dit het ergste moet zijn, dan zal het wel meevallen.

Ik heb weinig tijdens de vluchten gedaan want het waren vanaf London Heathrow allebei nachtvluchten. Ik had het me niet gerealiseerd maar je krijgt tijdens een vlucht telkens het dagritme en voedsel dat hoort bij de plaats van vertrek. Als je dus ‘s avonds vertrekt krijg je avondeten, tijd om te slapen en ontbijt terwijl het vliegtuig bij dag vliegt. De raampjes in het vliegtuig worden ook dichtgehouden om kunstmatig het nog nacht te laten zijn. Wanneer je dan in Singapore aankomt, is het alweer avond, lokale tijd, en staat je dus opnieuw een nachtvlucht te wachten.

Voor de afwisseling heb ik een paar spellen zitten spelen op het “in-flight entertainment systeem” waar zo’n beetje alles inzat: films, radio, muziek, games, vluchtgegevens. Elke stoel had een eigen schermpje met een soort afstandbediening die, als je ‘m draaide, ook gebruikt kon worden als game controller met de klassieke knopjes A, B, X en Y. Voor de rest een beetje lezen en puzzelen om de tijd te doden tussen de maaltijden en de slaappogingen.

Laten we eens het chronologisch langslopen: na rondgekeken te hebben op Schiphol zagen we Joris Linssen opnames maken voor zijn bekende TV-programma Hello Goodbye… daar ik heb ook een paar foto’s van! Dan afscheid nemen en instappen voor de vlucht naar London Gatwick. Geen nieuws te melden daarover, behalve dan dat de rij stoelen naast mij geheel leeg was en dat je bij het landen in London Gatwick die witte strepen achter het vliegtuig kon zien ontstaan over de vleugels. De rit naar London Heathrow wees zich vanzelf, dat staat allemaal goed aangegeven.

Op London Heathrow aangekomen stond de vlucht nog niet op de borden. Hier ook weinig nieuws, beetje de hele dag gewacht en rondgekeken. Uiteindelijk bleek Singapore het mooiste vliegveld van de hele reis, ze hebben dat stijlvol aangekleed met palmbomen en wijds opgezette ruimten. De Nieuw-Zeelander waar ik tijdens de vlucht naar Melbourne naast zat, was het daar ook mee eens. Wel een aparte gozer want hij zou doorvliegen naar Nieuw-Zeeland zonder te weten hoe en wanneer zijn vervolgvlucht zou vertrekken… In Melbourne stond een bord dat die dag opnamen zouden worden gemaakt voor het programma Border Security maar ik heb geen televisiecamera’s gezien… kwart voor vijf ‘s ochtends is nog te vroeg voor het camerateam. Verder niet gecontroleerd en ook geen vragen over het visum.. je paspoort wordt elektronisch gecheckt en that’s all. En Ronny: ja, ze beginnen al gelijk “mate” tegen je te roepen.

Rond een uur of zeven werd ik afgehaald door twee Chinezen van de accommodatie (bonuspunten voor het gebruik van de woorden “Chinezen” en “afhalen” in 1 zin!). Ze hebben me rondgeleid door de buurt en het is allemaal op loopafstond: heel veel restaurants, een buurtsuper en een tramstation richting de stad. De medebewoners komen vanuit alle hoeken van de wereld.. in ieder geval uit Chili, Mexico, Indonesië, Singapore en Maleisië. Ik moet wel gelijk zeggen dat er een zachte datalimiet van 2 GB per maand geldt voor internetgebruik dus ik zal hier weinig internetten. De techniek wordt beheerd door de langstwonende medebewoner en ik kan gewoon bij hem meer vragen als ik wil. Het is vooral om het downloaden van films e.d. tegen te gaan.

Na zo’n lange reis en op de plek van bestemming te zijn gearriveerd, ben je er nog niet: de internetkabel bleek nogal kort en ze verwachten toch niet dat met m’n laptop op de koelkast ga zitten. Een nieuwe 10 meter kabel was snel gekocht bij een lokale winkel maar toen deed het tweede probleem zich aan: de stroomkabel van de laptop paste niet op de reisstekker die ik had meegenomen (de overige stekkers wel, maarja, wie checkt nu al zijn stroomkabels…). Dit kon nog wel eens een groot probleem worden want hoe kom je aan een Europese-naar-Australische-stekker in Australië? Geloof het of niet maar ze blijken te bestaan: een Reverse Travel Adaptor voor Australië en Nieuw-Zeeland (link).. een heel rek vol voor reizigers zoals ik. Deze is ook veel handiger want er zitten geen onnodige pinnetjes aan voor landen die ik toch niet gebruik. Ik gebruik dus gewoon deze. Ze hadden ‘m niet bij de lokale elektronicazaak maar wel in het stadscentrum.. ik ben daar dus al geweest langs allerlei bekende gebouwen.. foto’s daarvan maak ik een andere keer.

De eerste foto’s staan ook online, klik daarvoor op Foto’s hierboven! Genoeg getypt op deze Australische ochtend, tijd om opnieuw de stad in te gaan.

Advertisements

4 Comments to “G’day, mate!”

  1. “En Ronny: ja, ze beginnen al gelijk “mate” tegen je te roepen.”

    Haha geniaaal! Goed om te horen dat je een goede reis hebt gehad Simeon! Ik ben wel benieuwd naar meer foto’s! 😉 Magoed, ik moet ook maar weer eens wat gaan doen! haha

    –Ronny

    • Bedankt Ronny! Ik ga later vandaag meer foto’s online zetten. Succes met je project en ik hoor het wel hoe het vordert. Ik ben nog een beetje op zoek naar een dagelijks ritme maar als ik een keer ‘s avonds online kom dan praten we wel bij. Het is dan net na het middageten bij jullie.

  2. Hoi Simeon,

    Goed te lezen dat je veilig bent gearriveerd en een goede reis hebt gehad. Leuke foto’s trouwens en een mooi verhaal. Dat 2 GB datalimiet voor een informatica student klinkt wel als een rantsoen 😉

    Bernhard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: