February 8, 2011

Singapore

by Simeon Visser
Alle foto’s uit Singapore zijn te vinden in dit album.

Met nog een paar uur te gaan voor de terugvlucht naar Nederland schrijf ik deze blogpost over Singapore. Ik heb hier zo’n drie weken kunnen verblijven – met een midweekje in Kuala Lumpur, Maleisië, en ik heb in die tijd veel gezien en gegeten. Singapore is niet zo heel groot dus na een tijdje heb je het wel gezien en dan is de voornaamste bezigheid het uitproberen van de lokale cuisine. Ik heb verbleven in het huis van een huisgenoot uit Melbourne en haar vader heeft me allerlei lokale gerechten gepresenteerd om uit te proberen. De meeste toeristen zullen alleen in de stad rondkijken en niet zo gauw naar de lokale eettentjes gaan. Daar serveren ze toch heel ander eten wat goedkoper is en “Aziatischer” zullen we maar zeggen. In de stad is er ook genoeg te krijgen, daar hoeft de gemiddelde toerist zich geen zorgen over te maken, maar het is toch anders.

Singapore is een land maar ook een stad en het hele land is stedelijk gebied (op een paar plekken na). Er wonen wel miljoenen mensen dus veel mensen wonen in flats en hoogbouw, dat is op de overzichtsfoto’s goed te zien. Je kunt heel gemakkelijk rondreizen met de MRT, een trein/metro-systeem door het hele land en je kunt een digitale kaart kopen die je kunt opladen. Een OV-chipkaart maar dan niet gehackt. Wat vooral opvalt is dat er overal bordjes staan die je vertellen wat je niet mag doen. Zo mag je niet eten en drinken in de trein (ook geen kauwgum) en roken mag ook niet maar er zijn ook bordjes die vertellen dat je niet mag zitten op de roltrap (lijkt me logisch) of dat je mensen eerst moet laten uitstappen voordat je de trein instapt (zou ook logisch moeten zijn…). Dat is ook de cultuur hier: iedereen is het met de overheid eens en de overheid vertelt hen wat ze wel en niet mogen doen.

De timing van mijn bezoek was erg goed (puur geluk) want er was zowel het Hinduïstische Thaipusam-festival en het Chinese Nieuwjaar tijdens mijn verblijf. In beide gevallen was ik in Singapore, hoewel ik bij de Batu Caves in Kuala Lumpur ook de rommel van het Thaipusam-festival daar heb gezien. Er zijn hier veel Boeddhistische en Hinduïstische tempels en het is niet zo moeilijk om ze van elkaar te onderscheiden. Boeddhistische tempels kennen veel rode kleuren terwijl Hinduïstische tempels rijkelijk versierd zijn met goden in een breed kleurenpalet. Het Thaipusam-festival vond plaats in Little India, een wijk in Singapore die zoals de naam al aangeeft lijkt op India. De grootste Boeddhistische tempel die ik bezocht heb staat in Chinatown, de Chinese wijk in Singapore. Hier zijn enkele foto’s van de Boeddhistische tempel en daarna de Hinduïstische tempel:

Dan nu nog enkele foto’s van de Chinese tuinen in Singapore. Er valt niet heel veel aan toe te voegen: de tuin kent allerlei Chinese vormen, planten en bebouwing:

Ik heb niet alle foto’s kunnen uploaden, de foto’s van de Singapore Zoo (+ Night Safari, maar daar geen foto’s van) en Sentosa volgen nog een keer. De foto’s van het Aziatische eten volgen ook nog!

February 3, 2011

Chinees Nieuwjaar 2011

by Simeon Visser

Het Jaar van het Konijn is vandaag op 3 februari 2011 begonnen! Ik heb het Chinese Nieuwjaar in Singapore kunnen meemaken met onder andere een avondmaaltijd op de avond ervoor (2 februari 2011) en na middernacht een bezoek aan een Boeddhistische tempel waar veel Chinezen bidden om geluk en voorspoed voor het nieuwe jaar.

Bij het diner komt de hele familie samen evenals gasten en vrienden. Bij de familie waar ik verbleef bestond het gezelschap uiteindelijk uit 10 personen, inclusief grootmoeder en tantes. Deze wonen overigens ook gewoon in hetzelfde huis want dat komt hier in Azië wel vaker voor. Het diner bestond uit twee gangen: een soort salade en een warme maaltijd waarbij je allerlei voedsel opwarmt in heet water.

Bij de salade werden allerlei wensen uitgesproken voor het nieuwe jaar (denk ik althans, het was in het Chinees dus dat kon ik niet volgen) terwijl de ingrediënten uit aparte bakjes over de salade worden gegooid (zie de foto, je ziet daar de salade en verscheidene bakjes). Vervolgens moet je het eten zo hoog mogelijk in de lucht gooien voor goed geluk. Hoe hoger hoe beter want dat brengt geluk. Niet heel eenvoudig om dat met eetstokjes te doen en daarna zijn ze ook glibberig wat eten lastiger maakt. Op zich kan ik er wel mee eten maar glibberige stokjes maken het een stuk moeilijker.

De gang erna heet “Steamboat” en het bestaat uit heel veel bakjes met voedsel, vooral zeevoedsel, bijvoorbeeld vis, inktvis en garnalen. Je doet deze in het hete water en je wacht totdat ze klaar zijn, een beetje zoals gourmetten dus. Ondertussen praat men over van alles en nog wat – het hoeft niet noodzakelijkerwijs over het nieuwe jaar te zijn. Op de foto’s hieronder zie je de bakjes met eten en de eetstokjes waarmee gegeten wordt. Het hete water heeft ook een smaakje dus je kunt dat ook eten als soep. Het wordt regelmatig weer bijgevuld zodat er genoeg heet water overblijft om het voedsel in te bereiden.


Na middernacht ging een deel van de familie naar een Boeddistische tempel (nabij Bugis station in Singapore) om daar te bidden. Ik was volgens mij de enige westerling dus wel een bijzondere belevenis om dat mee te maken. Er waren veel Chinezen die allemaal in de rij stonden om de tempel in te mogen. Je kunt stokjes kopen die je dan moet aansteken en daarmee ga je dan de tempel in. Ik heb dat zelf niet gedaan want de rituelen zijn mij allemaal niet bekend. Maar je kunt gewoon meelopen en foto’s maken. Voor je de tempel ingaat moet je bidden met de stokjes en je kunt dan de stokjes ergens neerzetten. Sommigen nemen de stokjes ook mee naar huis na het bezoek aan de tempel. Aangezien iedereen met die rokende stokjes staat, is de lucht behoorlijk vol met rook en het prikt ook in je ogen. Je moet er wat voor over hebben; de stokjes gaan de tempel niet in dus daar was de lucht wel ok.


In de tempel staat een beeld waar de mensen voor bidden voor het nieuwe jaar. Er is een gedeelte in de tempel waar je geknield kunt bidden – de schoenen moeten uit in dit gedeelte. Je kunt daarna een snoepje krijgen en daarna verlaat je de tempel. De hele nacht blijven er mensen komen naar de tempel totaan de volgende ochtend.

De dag erna, op de eerste dag van het nieuwe jaar, ga je naar familie om hen geluk te wensen. Ook worden er rode pakketjes uitgewisseld waarin geld zit. Dit brengt geluk voor zowel de ontvanger als de gever dus dat wordt veelvuldig gedaan. Ik heb er zelf ook een stuk of vijf ontvangen. De familie stelt het huis ook open voor anderen die dan kunnen langskomen. Voor de gasten moet je dan iets lekkers presenteren en je kunt mandarijnen met elkaar uitwisselen voor geluk. De mandarijnen symboliseren goed geluk en dat wens je een ander dan toe door ze aan elkaar te geven. Hieronder zie je allerlei dozen en bakjes met snoepjes die je aan de gasten kunt aanbieden:

De Chinezen gaan op 2 februari ook rond het middaguur naar huis om de avondmaaltijd te bereiden. Op 3 februari zijn de eettentjes en winkels nog steeds dicht omdat men het nieuwe jaar aan het vieren is. Veel winkels en eettentjes gaan pas na enkele dagen weer open. Ik was op 3 februari in een eetgelegenheid (een groot woord voor wat hier food courts, hawker centers of coffee shops worden genoemd) maar al de Chinese eettentjes waren dicht:

Je kunt dan nog wel eten maar alleen bij de eettentjes die door moslims worden gerund of andere achtergronden, zoals Indiërs. Geen Chinese eettentjes in ieder geval.

Ik heb de foto’s ook gerepareerd: de fotoalbums staan nu in de juiste volgorde, dus de nieuwste eerst, ook de foto’s uit Azië. Daarna volgen de foto’s uit Sydney en daarna uit de rest van Australië en Nieuw-Zeeland.

January 30, 2011

Terug uit Kuala Lumpur, Maleisië

by Simeon Visser

Sinds 18 januari verblijf ik in Azië, namelijk in Singapore. Ik verblijf bij een huisgenoot uit Melbourne en het plan was om in Singapore te blijven tot na het Chinese Nieuwjaar (2 / 3 februari). Op 8 februari begin ik aan de terugreis naar Nederland! Aangezien drie weken in Singapore wel erg lang is, heb ik besloten om een midweek (24 – 28 januari) naar Kuala Lumpur te gaan in Maleisië. Hoewel je een visum nodig hebt voor Singapore en Maleisië kun je dat gewoon krijgen bij aankomst en het is voor 90 dagen geldig, genoeg dus om er even op vakantie te gaan.

Dat mag ook wel (zeg ik zelf!) want ik ben nu nog steeds bezig met de nasleep van het publiceren van mijn werk: er komt in ieder geval één maar hopelijk twee publicaties in twee verschillende conferenties. Ik heb nu een ingekorte versie geschreven en ik moet binnenkort papierwerk ondertekenen zodat het copyright wordt overgedragen aan de organisatie van de conferentie – dat maakt het mogelijk om het werk te publiceren. Hoe dan ook, in de tussentijd proberen ik zo veel mogelijk te zien hier in Singapore en Kuala Lumpur want je komt hier ook niet elke dag.

Singapore bevalt me erg goed: het is een moderne stad maar toch een op en top Aziatische bestemming. In vergelijking met Singapore is Kuala Lumpur op bepaalde punten erg anders: de stad is niet zo goed onderhouden (Maleisië is ook een stuk groter dan Singapore) en het is een islamitisch land. In Singapore zijn het vooral Chinezen waardoor het Boeddhisme overheerst. Je ziet in Kuala Lumpur dus vooral moslims en de islamitische architectuur is op vele plekken aanwezig. In Singapore zijn er ook moskees maar de Chinezen krijgen meer ruimte om Boeddistische tempels te bouwen bijvoorbeeld. In Chinatown in Singapore hebben ze een hele mooie tempel maar daarover een andere keer meer – dit keer gaan we het over Kuala Lumpur hebben!

Ik ben van 24 – 28 januari naar Kuala Lumpur (KL) geweest en ik heb drie volle dagen in Kuala Lumpur gehad. Hoewel je ook met de bus naar KL kunt, heb ik ervoor gekozen om met het vliegtuig te gaan – voor de prijs hoef je het niet te laten, zo goedkoop is alles hier. Het is wel opletten want zowel in Singapore als Maleisië staat er de doodstraf op drugsbezit. Voor vertrek dus wel even er voor zorgen dat niemand wat in je rugzak heeft gestopt. Ook had ik op de immigratiekaart “London” ingevuld als volgende bestemming bij aankomst in Singapore terwijl het nu opeens Kuala Lumpur werd… beetje verdacht maar geen problemen bij de immigratie gehad.

Verder heb ik beter opgelet op zakkenrollers, dat is een groter probleem in Kuala Lumpur dan in Singapore. In Singapore was er geen reden voor een onveilig gevoel maar in Kuala Lumpur heb ik toch enkele maatregelen genomen mocht er iets gebeuren (niet al je geld mee, bepaalde dingen in hostel achterlaten enzo). Het hostel waar ik verbleef werd overigens door een hele aardige familie gerund en mijn spullen waren daar wel veilig, ook al was de kamerdeur nooit op slot. Mijn waardevolle spullen heb ik elke dag afgegeven om achter de balie te bewaren en je laat natuurlijk je laptop in Singapore want die heb je in KL voor een paar dagen niet zo nodig. Er is niks gebeurd maar in bepaalde straten word je toch als een wandelende zak met geld gezien; vooral ook omdat je voor 3 – 5 ringgit (1 euro) al een avondmaaltijd hebt. Ook worden er af en toe “foutjes” gemaakt bij het teruggeven van wisselgeld.. je krijgt dan 0.10 ringgit terug i.p.v. 0.15… en zowel ik als de verkoper weten dat ik niet met hen in discussie ga over een paar eurocent… Ik kan wel moeilijk gaan doen maarja, ik ben op vakantie en zij zijn ook weer blij dus iedereen gelukkig.

Waar kennen we Kuala Lumpur van? Alleen van de Petronas Towers eigenlijk, meer wist ik ook niet. Daar ben ik dus zeker geweest en ik ben ook naar de KL Tower geweest, de Batu Caves (een heilige plek in het Hindoeïsme), de nationale moskee (gekleed in paars gewaad want als toerist ben je nu eenmaal losjes gekleed; de hitte in Singapore en Maleisië is een verhaal apart!), de marktplaats van KL (open sinds 1888) en enkele winkelcentra. Ook ben ik in een Hindoetempel geweest. Ze hebben al wel geleerd hoe ze met toeristen moeten omgaan want je schoenen moeten uit, je gaat lekker de tempel in en als je je schoenen wilt ophalen moet je eerst 26 ringgit betalen. Er is geen bordje dus hij bepaalt lekker de prijs want het is meteen duidelijk wie tot de lokale bevolking hoort en wie toerist is.

Van anderen heb ik gehoord dat Kuala Lumpur meer weg heeft van andere steden in Zuid-Oost Azië: de stad is niet echt gemaakt voor voetgangers en soms houdt de weg gewoon op te bestaan. Wat op de kaart een kort stukje lijkt, is in het echt onmogelijk om te voet te bewandelen. Om bijvoorbeeld van Chinatown naar de nationale moskee te komen loopt de kortste route door een treinstation over de perrons; niet echt logisch dus. Kuala Lumpur was hoe dan ook een unieke belevenis en ik kan nog wel eens een langere reis door Azië plannen. Alles is hier erg goedkoop dus het vrijmaken van tijd is een groter probleem dan het vergaren van de benodigde hoeveelheid geld.

Petronas Towers

Laat ik beginnen met de Petronas Towers, daar ben ik gelijk op de eerste dag naartoe geweest. Dit zijn de twee torens met daartussen een loopbrug voor degenen die hier niet van gehoord hebben. Je moet daar vroeg in de ochtend naartoe want de kaartjes zijn beperkt dus er zijn rond half elf geen kaartjes meer. Ook mogen maar een beperkt aantal mensen naar boven. Ik was er eigenlijk een beetje laat bij maar na aandringen van omstanders konden we toch nog een paar kaartjes krijgen. Er waren eigenlijk geen kaarten meer (rond 10.45) maar ik stond gelukkig vooraan toen er een beetje stampij werd gemaakt. Ik had dus als een van de laatsten nog een kaartje. Vanaf de loopbrug heb je een goed uitzicht over het nabijgelegen park en de stad, hoewel je vanaf de KL Tower meer kunt zien; die is namelijk op een heuvel gebouwd en je bevindt je ook hoger.

Batu Caves

De Batu Caves bevinden zich niet zo ver van Kuala Lumpur en je kunt er gewoon met de trein naartoe. Het is een heilige plek in het Hindoeïsme en er staat het grootste standbeeld van Murugan (god uit het Hindoeïsme) ter wereld. Het beeld is goudkleurig en op de foto’s kun je wel zien hoe groot het is: de trappen ernaast kun je beklimmen om bij de ingang van de grot te komen en in de grot staat een tempel. Er staan ook allerlei kleinere tempeltjes en beelden. Op de trappen lopen aapjes rond en die eten van alles wat. Het was er wel een bende want het jaarlijkse Thaipusamfestival was net geweest – ik heb de parade en dat festival meegemaakt in Singapore in Little India, een gebied in Singapore waar veel Hindoes wonen, maar daarover mogelijk een andere keer meer.

Masjid Negara

Dan nu wat over de Masjid Negara, de nationale moskee in Kuala Lumpur. Deze moskee heeft speciale openingsuren voor niet-moslims en in die tijd kun je de moskee bezoeken en foto’s maken. Er is een grote gebedsruimte en er omheen zijn grote open vlaktes in islamitische architectuur. Als je bijvoorbeeld geen lange broek aanhebt moet je gekleed in een paars gewaad de moskee betreden, dat is op de foto’s ook te zien. Er valt verder niet heel veel over te zeggen dus ik laat de foto’s voor zich spreken.

Hindoetempel

De bovenstaande foto’s zijn gemaakt in een Hindoetempel. Dit soort tempels verschillen heel erg van Boeddistische tempels, daarvan kan ik een andere keer foto’s laten zien (uit Singapore!). Er werd ook een soort religieus ritueel gedaan toen ik daar aanwezig was met muziek en offeringen aan de verschillende goden. Hindoetempels zijn erg kleurrijk en er staan veel beelden.

Central Market

Tot slot nog wat foto’s van de Central Market, een markt in Kuala Lumpur waar je lekker kunt eten maar ook allerlei Maleisische dingetjes kunt kopen. Je kunt er veel kleurrijke kleding vinden evenals houtsnijwerk en andere Maleisische kunst.

Alle foto’s in deze blogpost zijn uit Kuala Lumpur, de foto’s van Singapore volgen een andere keer. De foto’s staan zoals altijd op http://picasaweb.google.com/simeoninmelbourne2 maar ze staan nu tussen de foto’s van Nieuw Zeeland en Sydney (vanwege de datum met 2007). Het is een lang bericht geworden zie ik; het heeft ook de hele dag geregend in Singapore dus er was ook niet veel anders te doen! In Singapore is er eigenlijk alleen regenseizoen en droog seizoen.

January 16, 2011

Sydney

by Simeon Visser

Mijn laatste bericht vanuit Australië! Overmorgen vlieg ik naar Singapore om daar drie weken te verblijven. Ik heb al allerlei tips ontvangen om Singapore te verkennen en begin februari is het daar ook Chinees Nieuwjaar dus er is genoeg te zien! Ik heb de afgelopen 10 dagen doorgebracht in Sydney wat natuurlijk vooral bekend is om het Sydney Opera House en de Sydney Harbour Bridge. Ik heb hier rondgekeken en naast deze bekende plekken ben ik naar Sydney Wildlife World geweest (waar ook grote LEGO figuren stonden), ik ben naar het IMAX theater geweest (het grootste IMAX scherm ter wereld!) en ik heb een ritje met de monorail gemaakt.

Verder ben ik naar de Chinese tuin geweest en naar het bekende Bondi Beach wat niet ver van de stad is. Op de Sydney Harbour Bridge kun je ook naar boven in één van de torentjes om daar meer info over de brug te zien te krijgen en om rond te kijken over de stad. Ik ben ook met de ferry naar Manly geweest wat een buitenwijk van Sydney is. Je hebt daar onder andere Manly Beach, eveneens een strand – Sydney staat ook bekend om haar stranden.

Ook heb ik een rondleiding gedaan in het Sydney Opera House waar ze niet 1 maar 5 zalen hebben voor concerten en musicals. Ik heb de grootste zaal kunnen zien evenals een kleinere zaal. Foto’s maken was niet toegestaan want de zalen zijn vrijwel altijd in gebruik dus i.v.m. copyright van de voorstellingen enzo, je kent het wel. Maar toch leuk het gebouw van binnen gezien te hebben. Wisten jullie dat het gebouw allerlei ontwerpelementen heeft uit de scheepvaart of dat de kleur van het dak zich aanpast aan de omgeving (wit, grijs, gekleurd, etc)? De architect Jørn Utzon uit Denemarken heeft ook nooit het voltooide gebouw gezien omdat het bouwen van het Opera Housa nogal lang duurde en controversieel was. Hij heeft toen het land verlaten.

Mijn camera is ook niet meer wat het geweest is. De foto’s van Sydney staan wel online maar omdat het jaartal van de foto’s 2007 is, staan ze achteraan en niet vooraan. Blijkbaar begrijpt mijn camera het jaar 2011 niet. Ook is het scherm beschadigd van een keer in een attractie in Kopenhagen dus het scherm heeft talloze dode pixels. Ik neem deze camera nog mee naar Singapore maar waarschijnlijk is dat de laatste keer dat ik deze camera gebruik. Hij heeft goed dienst gedaan maar het wordt tijd voor een nieuwe en betere camera.

Tot slot nog nieuws over mijn afstudeerwerk: de publicatie van acht pagina’s die we ingestuurd hadden naar een conferentie is geaccepteerd! Ik moet nu een versie van twee pagina’s schrijven want men wilde alleen een verkorte versie van het werk publiceren. Men vond het werk wel relevant maar gezien de omstandigheden is het nog niet zo degelijk als onderzoek waar langer aan gewerkt is. In twee pagina’s kun je minder vertellen dan in acht pagina’s dus veel details zullen verloren gaan maar niet getreurd: mijn begeleiders gaan een versie van zes pagina’s schrijven voor een andere conferentie. De publicatie die al geschreven is wordt dus twee pagina’s ingekort maar het merendeel van het werk blijft behouden.

Uiteindelijk zullen er dus twee publicaties zijn voor twee conferenties met in totaal acht pagina’s. Het schrijven van een publicatie met acht pagina’s was al moeilijk genoeg maar nu moeten we twee ingekorte versies maken zonder in te leveren aan kwaliteit en inhoud. Niet eenvoudig maar uiteindelijk hou ik hier dus twee publicaties en mijn afstudeerscriptie (moet ook nog geschreven worden…..) aan over.

January 5, 2011

Het is 2011!

by Simeon Visser

Zo mensen, we zijn weer veilig het jaar begonnen. Ik zie dat ik geen bericht over de feestdagen heb geplaatst dus bij deze een kort verslagje. We hebben als kerstmaaltijd kalkoen gegeten samen met andere dingen en we hebben bij Oud & Nieuw naar het vuurwerk gekeken vanaf een heuvel bij Elwood Beach. Diezelfde avond hebben we ook een barbeque gehouden bij de acccommodatie. Ik heb daar twee weken weer gewoond en hoewel de helft terug naar huis is tijdens de schoolvakantie, was de andere helft er nog wel en waren er dus genoeg om een barbeque te houden. Ik heb eigen niet zo veel foto’s hiervan dus het is waarschijnlijker dat ik weer foto’s online ga plaatsen van mijn volgende bestemming, namelijk Sydney!

Op 3 januari ben ik met een nachttrein naar Sydney vertrokken om daar dus op 4 januari aan te komen. Ik heb inmiddels al wat rondgelopen in de stad en ik heb ook een bezoekje gebracht aan de Sydney Harbour Bridge en het Sydney Opera House, beide inmiddels erg bekend. Het weer is hier lekker zonnig en het is hier een stuk drukker in de stad dan in Melbourne. In Melbourne heb je enkele straten waar de kruispunten vrij druk zijn maar hier in Sydney zijn dat er een stuk meer. Zeker in de zomer want dan zijn er ook nog meer toeristen – en Sydney zelf heeft al de meeste inwoners van alle steden in Australië.

Ik zal hier tot half januari verblijven en daarna ga ik mijn koffers pakken om via Singapore terug naar huis te vliegen. Ik blijf wel langer in Singapore dus het duurt nog even voordat ik echt weer terug ben.

December 19, 2010

Natuur en Outback in Darwin

by Simeon Visser

Mijn laatste halte voordat ik weer terugkeer naar Melbourne is Darwin. In Darwin zelf in niet zo heel veel te doen maar velen trekken de natuur in want er zijn verscheidene nationale parken. Dit is ook deel van de outback van Australië met rood zand en bijbehorende begroeiing. Ik heb een beetje rondgekeken in Darwin, ik ben naar de botanische tuinen geweest, een bezoekje gebracht aan de Crocosaurus Cove (waar ze krokodillen hebben) en ik ben een dagje naar het Litchfield National Park geweest.

Wat vooral opvalt is dat veel aboriginals rondzwerven in Darwin als daklozen. Ze schreeuwen luid, bedelen om geld en lijken niks beters te doen te hebben. Ze proberen ook wat geld te verdienen door twee stukjes hout tegen elkaar te slaan wat dan voor muziek moet doorgaan. Er was ook een keer dat een aboriginal me tegenhield en begon te zeggen dat ie maar 35 dollar had en dat ik ‘m meer moest geven. Sorry, daar gaan we niet aan beginnen – het wordt waarschijnlijk toch uitgegeven aan andere dingen dan waarvoor ze het zouden moeten gebruiken. Ik zit er niet ver naast als ik zeg dat ze het meest weg hebben van primitieve wilden.

Crocosaurus Cove

De Crocosaurus Cove bevindt zich in het hartje van Darwin City en ze hebben daar allerlei krokodillen en reptielen. Ze hebben ook een krokodil uit Crocodile Dundee. Ik heb hier ook nog een paar reptielen en een slang mogen vasthouden. Verder heb ik rondgekeken bij de krokodillen. Ik heb ook een baby-krokodil mogen vasthouden. Tegen betaling kun je je ook in een kooi in het water laten zakken bij een krokodil in de hoop dat hij reageert. Dat heb ik niet gedaan en in de praktijk blijkt het niet zo spectaculair als op de foto’s: een krokodil beweegt nauwlijks en laat zich niet zomaar een reactie ontlokken. Als een krokodil niet reageert dan later ze je zakken in het water bij een andere krokodil maar die reageerde ook niet.

Litchfield National Park

Tijdens mijn dagtrip naar het Litchfield National Park heeft het veel geregend. Ik was in Darwin tijdens het regenseizoen en enkele mensen vroegen zich ook af waarom ik naar Darwin ging in het regenseizoen. Een goedkope vlucht is de voornaamste reden. Tijdens het regenseizoen is het ook mooi in Darwin want alles is groen en in bloei. Voor een korte tijd dacht ik ook nog dat mijn fotocamera het begeven had door al het water: hij opende niet meer, maakte een piepgeluid en sloot zich dan weer. Maar hij doet het nu gelukkig weer. In Darwin City zelf heeft het ook van tijd tot tijd geregend: het was het ene moment erg warm en dan regende het hevig en dan was het weer droog.

In het Litchfield National Park hebben ze veel watervallen, waterstroompjes en hoge termietenheuvels.

Melbourne
Ik ben nu weer in Melbourne waar ik in een backpackeraccommodatie verblijf. Vanaf morgen ga ik weer naar de accommodatie waar ik voorheen verbleef om daar de rest van dit jaar te wonen. Ik ben daar dus met de feestdagen, dat lijkt me wel zo gezellig. Veel backpackers reizen naar Sydney om daar het nieuwe jaar in te luiden maar dat moet je al maanden van te voren regelen. In Melbourne ken ik de meeste mensen en hoewel er enkelen terug naar huis zijn gevlogen (het is hier immers zomervakantie) zijn er nog genoeg achtergebleven om de tijd mee door te brengen. Ik hoef Melbourne toch niet te verkennen want ik heb hier zes maanden gewoond. Het maakt dus eigenlijk niet zo veel uit of ik in de stad woon of op enige afstand van de stad.

Mocht ik geen bericht meer achterlaten dan wens ik iedereen Fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar! Wees voorzichtig met vuurwerk en ik hoop dat het niet te veel sneeuwt haha! Het weer is hier wel anders – rond de 20 graden en zonnig van tijd tot tijd (ook met regen).

December 5, 2010

Scuba diving in het Great Barrier Reef

by Simeon Visser

Vanavond is bij jullie het heerlijk avondje gekomen en de Sint zal natuurlijk weer van alles hebben meegebracht uit Spanje. Ik zal er dit jaar niet bij zijn maar ik heb zo mijn eigen cadeautjes hier en daar zullen we maar zeggen. Ik ben nu nog een dag in Cairns en morgen vlieg ik door naar Darwin. De voornaamste reden om naar Cairns te komen was om te duiken (scuba diving) in het Great Barrier Reef en dat heb ik gisteren dan ook gedaan. Met een boot brengen ze je naar het Great Barrier Reef waar ze uitleggen hoe duiken werkt.

Ik heb twee keer gedoken: de eerste duik duurde rond de 20 minuten en de tweede duik was rond de 40 minuten. Als ik me goed herinner was de eerste duiklocatie het Norman Reef en de tweede locatie het Hastings Reef. Vooral de tweede locatie had er kleurrijk koraal en veel vissen. Het water is vrij helder en je duikt tot een diepte van ongeveer 8 – 10 meter. In principe zijn er vier personen bij instructeur maar twee personen raakten in paniek bij het te water gaan dus toen hadden ik en iemand anders een instructeur voor ons alleen. Aan het ademhalen onder water was ik gauw gewend maar het voortbewegen blijkt nog best lastig. Ik had dus al een keer gesnorkeld met dolfijnen in Nieuw-Zeeland dus die ervaring hielp wel maar je moet nu naar beneden zwemmen met die flippers en dan met al die dingen op je rug. Je werd gelukkig wel in de gaten gehouden en geholpen met alles. Bij het te water gaan hebben ze bijvoorbeeld een metalen stang aan de boot met verschillende horizontale balken. Je duikt dus eerst stap voor stap naar een diepere balk waar je je dan moet vasthouden totdat de anderen ook op die diepte zijn aangekomen. Je moet dan allemaal laten zien dat je je masker watervrij kunt maken en dat je je kunt redden als dat ding in je mond losraakt want daar loopt dan ook water in. Nou Ruud en Dennis, ik weet nu ook een beetje hoe het gaat en wat jullie in het zwembad geleerd hebben haha! Daarna neemt de instructeur je mee naar een dieper gedeelte.

Bij de eerste duik werd ik vooral voortgetrokken door de instructeur want je hebt zelf wel andere dingen aan je hoofd. Bij de tweede duik waren er wel vier personen dus moesten ze zelfstandig zwemmen. Ik had in het begin een probleempje met mij masker want er liep telkens water in. Ik zat het er telkens uit te halen op de manier zoals ze het geleerd hadden maar na een paar keer verschoof de instructeur het masker een beetje zodat er geen water meer inliep. Daarna had ik moeite met het zwemmen naar een diepte van rond de 10 meter. Uiteindelijk trok de instructeur mij naar beneden en toen konden we een rondtrip bij het Great Barrier Reef beginnen. Ik had het idee dat we nu zelf een beetje mochten rondduiken maar de instructeur trok me terug en gebaarde dat ik mijn ogen op hem moest houden. Ok sorry hoor!

Maar daarna heb ik toch wel enige tijd rustig kunnen duiken en rondkijken. Het Great Barrier Reef is inderdaad heel erg mooi en er zit ook veel hoogteverschil in. De mensen die gingen snorkelen hadden dus ook genoeg te zien. Het klinkt hierboven als een hele onderneming maar het valt allemaal best mee en ik heb er enorm van genoten. Het Great Barrier Reef staat natuurlijk bekend als duiklocatie en dat is een ideale plek om te gaan duiken i.p.v. te gaan snorkelen.

Jullie zullen het moeten doen met mij beschrijving want hoewel er wel onderwatercamera’s te krijgen waren, is dat niet aan te raden wanneer je nog niet eerder gedoken hebt. Ik heb geen schilpadden gezien maar iemand anders schijnt er wel een gezien te hebben. In de boottocht van Cairns naar het Great Barrier Reef toe was er ook een presentatie met de soorten koraal en de vissen die je zou kunnen tegenkomen. Je hebt koraal dat vastgroeit aan elkaar maar ook koraal dat met het water meebeweegt. Ze waarschuwden ook dat je bepaalde dingen niet moest aanraken omdat ze een elektrische schok zouden kunnen geven of giftig konden zijn. Je moet hoe dan ook het Great Barrier Reef niet aanraken want het is beschermd gebied. Maarja zo’n vaart liep het allemaal niet want je blijft bij je instructeur.

Cairns

Dan nu nog wat over Cairns zelf. Hier in Cairns is het lekker tropisch met dagelijks 30 graden en de warmte komt je al tegoed als je de deur van je kamer opendoet (het is wel overdekt maar je staat eigenlijk al buiten). Ik overdrijf niet als ik zeg dat je de zweetdruppels gewoon kunt voelen vormen om daarna langzaam naar beneden te rollen. Cairns bevindt zich aan het water en ‘s ochtends is het eb en ‘s avonds is het vloed. Cairns is een echt toeristenstadje met een promenade en een openbaar zwembad waar elke dag volop gebruik van wordt gemaakt. Ik heb nog wel even in de botanische tuinen rondgelopen maar verder doe je ook weinig behalve ijsjes eten.

December 1, 2010

Een paar dagen in Auckland

by Simeon Visser

Ik ben inmiddels terug in Australië namelijk in Cairns. De laatste paar dagen van november heb ik in Auckland doorgebracht – dat is de grootste stad in Nieuw-Zeeland. Op zondag 28 november heb ik nog de Farmers Santa Parade kunnen meemaken; dit is een grote parade om de kinderen te vermaken en om de kerstperiode in te luiden. Ik heb ook een gratis dagtrip naar Devonport gedaan waar je een mooi uitzicht over Auckland hebt en deze trip omvatte ook een wandeling onder de Auckland Harbour Bridge. Hier staan ook enkele militaire installaties die in vervlogen tijden gebruikt zijn (of althans bedoeld waren) om Nieuw-Zeeland tegen indringers te verdedigen.

Een bezoekje aan Auckland is natuurlijk niet compleet zonder even in de Sky Tower rondgekeken te hebben; deze toren domineert de skyline van Auckland en is hét symbool van deze stad. Er is een observatiedek, een lounge en een skydeck (ook een observatiedek maar iets hoger). Voor de adrenalinekick is het mogelijk van de Sky Tower af te springen en om 192 meter naar beneden te vallen. Ook leuk is dat je dan langs het observtiedek valt waar iedereen vol afgrijzen staat te kijken. Ze hebben een elektronisch bord waar je kunt zien of er over een paar minuten weer iemand gaat springen. Als springer kun je voor kiezen om een paar tellen voor het raam van het observatiedek te hangen voordat ze je helemaal naar beneden laten vallen.. leuk fotomoment!

Strict gezien is dit geen bungeejump want je wordt aan een kabel vastgemaakt om te voorkomen dat je tegen de toren aanslaat – het is dus meer een vrije val in plaats van een bungeejump. Het is wel mogelijk om een bungeejump te maken van de Auckland Harbour Bridge – daar hebben we onder de brug ook nog even staan kijken. Deze is qua hoogte vergelijkbaar met de sprong die ik gedaan heb en het is ook boven water.

Ik heb ook foto’s van de Farmers Santa Parade maar deze heb ik nog niet uitgezocht. Zoals ik al zei ben ik nu in Cairns, Australië en het is echt een toeristenplaatsje: het is hier rond de 30 graden overdag en 20 graden ‘s nachts en het straatbeeld bestaat uit hotels, accommodaties en restaurantjes. Ik ben hier niet zo heel lang maar ik ga proberen wat van het Great Barrier Reef te zien te krijgen, dat is hier namelijk in de buurt. Ik moet zeggen dat ik door het regelen van al die vluchten mijn paspoortnummer uit mijn hoofd ken. Zowel Australië en Nieuw-Zeeland zijn er ook gek op om je immigratiekaartjes te laten invullen als je het land verlaat en inkomt. Het stelt niet heel veel voor maar ze moeten toch ingevuld worden. Ook leuk is dat je om domestisch te vliegen geen paspoort nodig hebt.. ik vul gewoon mijn naam in en daarna is de boarding pass voldoende.

November 26, 2010

Taupo en Bay of Islands

by Simeon Visser

De Tongariro Crossing bevindt zich in het Tongariro National Park en dat bevindt zich weer in de buurt van Taupo, Nieuw-Zeeland. Dat is een best leuk plaatsje met allerlei wandelroutes nabij een groot meer, Lake Taupo. De foto’s ervan stonden al online maar ik had er de tijd niet voor om er wat over te schrijven. De dag voor de Tongariro Crossing ben ik als opwarmer nog naar de Huka Falls gelopen; deze watervallen bevinden zich op minstens een uur lopen vanaf het stadscentrum. Eerlijk gezegd was de wandelroute ernaartoe mooier dan de watervallen zelf maar toch leuk het gezien te hebben. In Taupo blijken ze ook een bungyjump te hebben en daar heb ik nog even staan kijken maar hij verschilt niet heel erg van die ik gedaan heb: ook boven water en van vergelijkbare hoogte.

Bay of Islands

Na Taupo ben ik via een nachtje slapen in Auckland naar Bay of Islands (Paihia) gegaan wat zich in het noorden van Nieuw-Zeeland bevindt. Het is hier mooi weer en het is een typische vakantiebestemming met vele eilandjes, strandjes en vele vormen van accommodatie. Je kunt hier boottochtjes maken en je kunt hier een bezoekje brengen aan de locatie waar het akkoord is gesloten tussen de Maori en het Verenigd Koninkrijk. Dit akkoord vormde de basis van het huidige Nieuw-Zeeland. Ik heb hier niet heel veel gedaan, vooral ontspannen en van het weer genieten.

Ik ben inmiddels terug in Auckland wat de grootste stad van Nieuw-Zeeland is. Ik heb hier nog een paar dagen voordat ik Nieuw-Zeeland vaarwel zeg aan het eind van deze maand. Zoals de foto’s de afgelopen tijd hebben laten zien is het een erg mooi land en ik heb toch een aardig deel van het land kunnen zien in de relatief korte tijd die ik hier heb kunnen zijn. Vele anderen blijven hier namelijk maanden door op allerlei plekken wat geld bij te verdienen. Een maand is in feite prima om beide eilanden van het land te zien zonder al te gehaast door te moen reizen in elke stad. In sommige plekken wil je ook niet langer dan een dag blijven aangezien er niks te beleven valt, zoals Westport.

Ik ben mensen tegengekomen uit allerlei uithoeken van deze planeet – maar toch vooral ook veel Nederlanders en Duitsers. Ik loop bijvoorbeeld een traject in het Abel Tasman National Park of ik loop door vulkanisch gebied in de Tongariro Crossing.. en in beide gevallen kom je weer Nederlanders tegen. Ook op de markt in Bay of Islands stonden twee Nederlanders oliebollen te bakken en verderop hadden enkele Britten het recept van Nederlandse poffertjes ergens geleerd.

Mijn plan is nu om terug te keren naar Australië om de feestdagen in Melbourne te vieren. Er waren wilde plannen om dit in Sydney en Gold Coast te doen maar dat ging uiteindelijk niet door. Ik had eind oktober wel een beschikbaar appartementje gevonden maar door allerlei omstandigheden lukte het niet om een ‘ja’ van al de anderen te krijgen. Ook zitten de mensen die ik ken in Melbourne dus dat lijkt me een mooie plek om het jaar af te sluiten. In januari zal ik het vliegtuig pakken om terug huiswaarts te gaan. Wat mij nu nog rest zijn enkele mooie dagen in Auckland; ik ben van plan om hier rond te kijken en nog wat laatste dingen te regelen voordat ik terug naar Australië keer.

November 23, 2010

Tongariro Crossing

by Simeon Visser

Vandaag weer een nieuwe blogpost – zorg ervoor dat je mijn blogpost van gisteren over Wellington hieronder niet mist! Ik heb gisteren de Tongariro Crossing gelopen, een wandeltocht van zeven tot acht uur door vulkanisch gebied met bergen en meren. Het is hier zomer dus ik heb de tocht kunnen voltooien in zes uur. We moesten vroeg opstaan om met een bus van 6.20 ‘s ochtends naar het Tongariro National Park gebracht te worden. Ze brengen je naar het begin van de tocht en vanaf daar kun je de bordjes volgen. De tocht zelf is zo’n 19 kilometer lang en kent zowel vlakke als steile stukken. Al met al heb je wel een zekere conditie nodig om het te volbrengen maar aan de andere kant was het ook wel goed te doen. Het regende niet maar er waren wel veel wolken waardoor er op bepaalde gedeelten slecht zicht was. Het weer kan hier snel opslaan en zeker in de winter lijkt me dit een uitdagende onderneming als het allemaal bedekt is met sneeuw en ijs.

Even de statistieken: ik begon de wandeltocht om 8.08 ‘s ochtends en om iets voor 12 was ik bij de Ketetahi Hut, inclusief enkele pauzemomenten voor foto’s en een wat langere pauze bij de Blue Lake voor lunch. Bij de Ketetahi Hut nog een half uur gepauzeerd en vanaf daar naar het eindpunt gelopen waar ik iets na 2 uur aankwam. Al met al heeft het dus zes uur geduurd maar het kan in de zomer dus sneller als je geen pauzes neemt. Er zitten enkele hele mooie stukken bij, zoals de Emerald Lakes (deze waren door de wolken minder goed zichtbaar maar toch indrukwekkend) en de Blue Lake (wel goed zichtbaar). Het was best indrukwekkend want het is er geheel stil en je waant je dus even alleen in de natuur (niet helemaal waar want er lopen genoeg anderen op het traject). De begroeiing van het traject wisselt ook vaak en op het eind loop je ook nog door een stukje bos / regenwoud.

%d bloggers like this: